Adhyaya 325
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः देवीं प्रति उपदिशति—ऋषितोयेन पाविते रम्यनदीतीरे स्थितं विनायकस्य परमं तीर्थं गन्तव्यमिति। स देवः गणेशो गणनाथश्च, दिव्यगणानां नायकः, त्रिपुरविनाशक-पराशक्तिस्वरूपेण शैवमतानुसारं महिम्ना निरूप्यते। प्रभासस्य महाक्षेत्रे स उन्नत-गजरूपेण विराजते, असंख्यैर्गणैः परिवृतः। यात्रायां विघ्नाभावाय यथाशक्ति तस्य पूजनं कर्तव्यम्; प्रतिदिनं पुष्पधूपादिभिरुपहारैः समर्चनं विधीयते। अपि च चतुर्थ्यां नगरवासिभिः पुनः पुनर्महोत्सवः कार्यः—राष्ट्रक्षेमाय सिद्ध्यर्थं च—इति सामूहिकव्रत-उत्सवविधानं प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । ऋषितोयातटे रम्ये सर्वविघ्ननिवारणम्
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । ऋषितोयातटे रम्ये सर्वविघ्ननिवारणम् ॥
Verse 2
योऽसौ देवगणाध्यक्षः साक्षाच्च त्रिपुरान्तकः । गजरूपं समाश्रित्य ह्युन्नते जगति स्थितः । प्राभासिके महाक्षेत्रे गणानां कोटिभिर्वृतः
योऽसौ देवगणाध्यक्षः साक्षाच्च त्रिपुरान्तकः । गजरूपं समाश्रित्य ह्युन्नते जगति स्थितः । प्राभासिके महाक्षेत्रे गणानां कोटिभिर्वृतः ॥
Verse 3
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रा निर्विघ्नहेतवे । आराध्यो गणनाथश्च पुष्पधूपादिभिः सदा
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन निर्विघ्नयात्रासिद्ध्यर्थं गणनाथः सदा पुष्पधूपादिभिरुपहारैः सम्यगाराधनीयः।
Verse 4
चतुर्थ्यां च चतुर्थ्यां च सर्वैर्नगरवासिभिः । तस्मिन्महोत्सवः कार्यो राष्ट्रक्षेमार्थ सिद्धये
चतुर्थ्यां चतुर्थ्यां सर्वैर्नगरवासिभिस्तत्र महोत्सवः कर्तव्यः, राष्ट्रक्षेमसिद्ध्यर्थं सम्यक्।
Verse 325
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्वामिमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘उन्नतस्वामिमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम पंचविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।