Adhyaya 324
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः देवीं प्रति प्रभासस्य उत्तरभागे वायव्यदिग्भागे स्थितस्य गणनाथ-विनायकस्य माहात्म्यं विधिं च कथयति। स विनायकः “सर्वसिद्धिप्रदः” इति निर्दिश्यते; पूर्वं धनदस्य (कुबेरस्य) सहचरः सन्, इदानीं गणनाथरूपेण निधीनां रक्षकः भूत्वा प्राणिनां सिद्ध्यर्थं तिष्ठतीति तस्य समन्वितपरिचयः प्रदर्श्यते। ततः कालविशेषनिबद्धोऽर्चनाविधिः संक्षेपेण निर्दिश्यते—यदा चतुर्थी तिथिः भौमवारेण सह युज्यते, तदा भक्ष्य-भोज्यैः मोदकैश्च सम्यगुपचारैः पूजनं कार्यम्। एवमर्चनेन ध्रुवा सिद्धिः, निश्चितफलप्राप्तिश्च भवतीति फलश्रुत्या अध्यायः समाप्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे किंचिद्वायव्यमाश्रितम् । विनायकं प्रपश्येच्च सर्वसिद्धिप्रदायकम्
ईश्वर उवाच—तस्मादुत्तरदिग्भागे किंचिद्वायव्यमाश्रितं सर्वसिद्धिप्रदायकं विनायकं च प्रपश्येत्।
Verse 2
योऽसौ देवि मया ख्यातः सखा मे धनदः पुरा । गणनाथस्वरूपेण निधीनां परिपालकः । लोकानां सिद्धिदानार्थमस्मिन्स्थाने स्थितः प्रिये
योऽसौ देवि मया पूर्वं ख्यातः सखा मे धनदः पुरा । गणनाथस्वरूपेण निधीनां परिपालकः । लोकानां सिद्धिदानार्थमस्मिन्स्थाने स्थितः प्रिये ॥
Verse 3
चतुर्थ्यां भौमवारेण भक्ष्यभोज्यः समोदकैः । पूजयेद्विधिवद्देवि तस्य सिद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
चतुर्थ्यां भौमवारेण भक्ष्यभोज्यैः समोदकैः । पूजयेद्विधिवद्देवि तस्य सिद्धिर्भवेद्ध्रुवम् ॥
Verse 324
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणनाथमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुर्विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः ॥