Adhyaya 323
शिवदेव्योरुपदेशसंवादे ईश्वरः पूर्वोक्तपुण्यबिन्दोः दक्षिणदिशि ऋषितोयातटे स्थितं तीर्थं देवीम् अवलोकयितुं निर्देशयति। तत् क्षेत्रं क्षेमेश्वरं नाम, नामान्तरपरम्परया च पुरा भूतीश्वर इति ख्यातं, कलियुगे तु क्षेमेशः/क्षेमेश्वर इति प्रख्याप्यते। अस्याध्यायस्य साधनं संक्षिप्तं तीर्थयात्रापरं च—तस्य देवस्य दर्शनमात्रेण ततः पूजया च भक्तः सर्वकिल्बिषेभ्यः प्रमुच्यते इति। उपसंहारे स्कन्दमहापुराणस्य एकाशीतिसहस्रश्लोकसंहितायां प्राभासखण्डे, प्राभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘क्षेमेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ इति अध्यायवर्गीकरणं निर्दिश्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततः पश्येन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् । क्षेमेश्वरेति विख्यातमृषितोयातटे स्थितम्
ईश्वर उवाच—ततः, हे महादेवि, तस्य स्थानस्य दक्षिणतः स्थितं क्षेमेश्वर इति विख्यातं, ऋषितोयातटे प्रतिष्ठितं तीर्थं पश्येत्।
Verse 2
भूतीश्वरेति नामास्य पूर्वं च परिकीर्तितम् । क्षेमेशेति कलौ देवि तस्य नाम प्रकीर्तितम्
अस्य देवस्य नाम पूर्वं भूतीश्वर इति परिकीर्तितम्; कलौ तु, हे देवि, तस्य नाम क्षेमेश इति प्रकीर्त्यते।
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वकिल्बिषैः मुक्तः स्यात्।
Verse 323
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘क्षेमेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम त्रयोविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।