Adhyaya 322

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणसंस्थितम् । दुर्गादित्येतिनामानं सर्वपापप्रणाशनम्

ईश्वर उवाच । ततः गच्छेत् महादेवि तस्य दक्षिणसंस्थितम् । दुर्गादित्येति नामानं सर्वपापप्रणाशनम् ॥

Verse 2

यदा दुःखमनुप्राप्ता दुर्गा दुःखविनाशिनी । सूर्यमाराधयामास तदा दुःखविनुत्तये

यदा दुःखमनुप्राप्ता दुर्गा दुःखविनाशिनी । सूर्यमाराधयामास तदा दुःखविनुत्तये ॥

Verse 3

ततः कालेन बहुना तस्यास्तुष्टो दिवाकरः । उवाच मधुरं वाक्यं दुर्गां देवो महाप्रभाम् । वरं वरय देवेशि तपसा तुष्टवानहम्

ततः कालेन बहुना तस्यास्तुष्टो दिवाकरः । उवाच मधुरं वाक्यं दुर्गां देवो महाप्रभाम् । वरं वरय देवेशि तपसा तुष्टवानहम् ॥

Verse 4

दुर्गोवाच । यदि तुष्टो दिवानाथ दुःखसंघं विनाशय

दुर्गोवाच—यदि तुष्टोऽसि दिवानाथ, तर्हि मे दुःखसंघं विनाशय।

Verse 5

सूर्य उवाच । अचिरेणैव कालेन भगवांस्त्रिपुरांतकः । संप्राप्स्यत्युत्तमं लिंगमुन्नते स्थान उत्तमे

सूर्य उवाच—अचिरेणैव कालेन भगवान् त्रिपुरान्तकः; उन्नते स्थान उत्तमे उत्तमं लिङ्गं संप्राप्स्यति।

Verse 6

दुर्गादित्येति मे नाम इह देवि भविष्यति । एवमुक्त्वा महादेवि तत्रैवान्तर्दधे रविः । सप्तम्यां रविवारेण दुर्गादित्यं प्रपूजयेत्

दुर्गादित्येति मे नाम इह देवि भविष्यति। एवमुक्त्वा महादेवि तत्रैवान्तर्दधे रविः। सप्तम्यां रविवारेण दुर्गादित्यं प्रपूजयेत्।

Verse 7

तस्य दुःखानि सर्वाणि कुष्ठानि विविधानि च । विलयं यांति देवेशि दुर्गादित्यप्रपूजनात्

तस्य दुःखानि सर्वाणि कुष्ठानि विविधानि च; विलयं यान्ति देवेशि दुर्गादित्यप्रपूजनात्।

Verse 322

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसा हरुयां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘दुर्गादित्यमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम द्वाविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।