Adhyaya 318
अस्मिन्नध्याये प्रभासक्षेत्रस्य निर्देशे संक्षिप्तं तत्त्ववर्णनं दृश्यते। ईश्वरः संदर्भस्थानात् अल्पदूरे पूर्वदिग्भागे स्थितं परमप्रभावशालिनं लिङ्गं वर्णयति, यत् पापक्शयकरं प्रसिद्धम्। तल्लिङ्गं “ब्रह्मेश्वर” इति नाम्ना ख्यातं, ब्राह्मणैः प्रतिष्ठापितमिति च तस्य प्रामाण्यं सूच्यते। अत्र विधिक्रमोऽपि सूचितः—प्रथमं ऋषितोयाजले स्नानं कृत्वा, ततः ब्रह्मेश्वरलिङ्गस्य पूजनम्। एतस्य फलश्रुतिः ज्ञानधर्मसमन्विता—उपासकः वेदविद् भवति, योग्यः ब्राह्मणः स्यात्, तथा जाड्यभावात् (मन्दबुद्धित्वरूपात्) विमुच्यते। एवं भूगोलः, अनुष्ठानक्रमः, पवित्रता-ज्ञानपरिणामश्च एकत्र प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्
ईश्वर उवाच—तस्याः पूर्वदिग्भागे नातिदूरे महाप्रभावं लिङ्गं स्थितं, यत् सर्वपातकान् नाशयति।
Verse 2
ब्रह्मेश्वरेति नामाढ्यं ब्राह्मणैश्च प्रतिष्ठितम् । ऋषितोयाजले स्नात्वा तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । स भवेद्वेदविद्विप्रो जाड्यभावविवर्जितः
तत् ‘ब्रह्मेश्वर’ इति नाम्ना विख्यातं ब्राह्मणैः प्रतिष्ठितम्। ऋषितोयाजले स्नात्वा यः श्रद्धया तल्लिङ्गं प्रपूजयेत्, स वेदविद् विप्रो भवति, जाड्यभावविवर्जितः।
Verse 318
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम त्रिशताष्टादशोऽध्यायः समाप्तः।