Adhyaya 316
अस्मिन्नध्याये देवकुलस्य समीपे शम्बरस्थाने पञ्चगव्यूतिमिते देशे ‘क्षेमादित्य’ इति देवप्रतिष्ठा निर्दिश्यते। तस्य दर्शनमात्रेण भक्तो जनः क्षेमार्थसिद्धिं, कल्याणसमृद्धिं च प्राप्नोतीति महिमा कथ्यते। अपि च, यदा साप्तमी तिथिः रविवारेण सह संयोगं गच्छति तदा कृतां पूजां सर्वकामदां मन्यन्ते। अन्ते देवकुलतीर्थे स्थितं एतत् उपदेशरूपं माहात्म्यवचनं इति निरूप्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ देवकुलात्पूर्वे पंचगव्यूतिमात्रतः । शंबरस्थान मध्ये तु क्षेमादित्येति विश्रुतः
ईश्वर उवाच— अथ देवकुलात् पूर्वे पञ्चगव्यूतिमात्रतः। शम्बरस्थानमध्ये तु क्षेमादित्य इति विश्रुतः॥
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि भवेत्क्षेमार्थसिद्धिभाक् । सप्तम्यां रविवारेण पूजितः सर्वकामदः
तं दृष्ट्वा मानवो देवि भवेत् क्षेमार्थसिद्धिभाक्। सप्तम्यां रविवारेण पूजितः सर्वकामदः॥
Verse 3
इति देवकुलस्थाने कथिता तीर्थसंस्थितिः
इति देवकुलस्थाने कथिता तीर्थसंस्थितिः॥
Verse 316
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये क्षेमादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘क्षेमादित्यमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम षोडशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।