Adhyaya 315
अस्मिन्नध्याये शिवदेव्योः संवादरूपेण संक्षिप्तं क्षेत्रोपदेशः प्रदीयते। ईश्वरः महादेवीं पश्चिमदिशि अर्धक्रोशमिते तेजोमये स्थाने ‘मारुदार्या’ इति विख्याते गन्तुमाज्ञापयति। तत्र देवी मरुद्गणैः पूजिता, ‘सर्वकामफलप्रदा’ च कथ्यते। ततः कालविधिः पूजाविधिश्च निर्दिश्यते—विशेषतः महानवम्यां, तथा सप्तम्यां अपि, गन्धपुष्पादिभिः सावधानतया पूजनं कर्तव्यमिति। एवं पुराणोक्तं देश-काल-क्रिया-संबन्धं दर्शयन्, इच्छितसिद्ध्यर्थं पुण्यलाभाय च नियतभक्तिप्रयोगं प्रतिपादयति।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेत् महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम्। तस्मात् पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्धेन व्यवस्थिताम्॥
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
मरुद्भिः पूजिता सा देवी सर्वकामफलप्रदा। सप्तम्यां महा-नवम्यां च यत्नेन नरः पूजयेत्; गन्धपुष्पादिभिर्विधिना सर्वकामसिद्धये॥
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम पञ्चदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः॥