Adhyaya 312
अध्यायेऽस्मिन् ईश्वरवचनरूपेण संक्षिप्तं क्षेत्रोपदेश-व्रतनिर्देशं च निरूप्यते। उत्तरदिग्भागे ‘अष्टधनुर्मिते’ स्थाने बकुलस्वामिनः सौररूपं प्रतिष्ठितमिति निर्दिश्यते; तस्य दर्शनं दुःख-शोक-पीडानाशनं भवतीति कथ्यते। ततः रविवारे साप्तम्यां समागते रात्रौ जागरणं कर्तव्यमिति विधिः। एतस्य व्रतस्य फलं सर्वकामसिद्धिः तथा सूर्यलोके मान-उन्नतिप्राप्तिश्चेति प्रतिपाद्यते। उपसंहारे स्कन्दमहापुराणे प्रभासखण्डे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनमिति नाम निर्दिश्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ईश्वर उवाच—तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये। बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद् दुःखनाशनम्॥
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
रविवासरे सप्तम्यां नरः जागरणं कुर्यात्। स सर्वान् कामान् अवाप्नोति, सूर्यलोके च महीयते॥
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां, सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम द्वादशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः॥