
अस्मिन्नध्याये संक्षेपेण तत्त्वोपदेशरूपो धर्मसंवादः प्रदर्श्यते। ईश्वरः महादेवीं गोपालस्वामिहरिश्रमे गन्तुं नियुङ्क्ते—चण्डीशात् पूर्वदिशि विंशतिधन्वन्तरे तस्य स्थानं निर्दिश्यते। तत्र हरिदर्शनपूजयोः पुराणोक्तं फलम् उच्यते—सर्वपापनिवारणं दरिद्रतातरङ्गविनाशश्च। विशेषतः माघमासे पूजाजागरयोः विधानं प्रशस्यते; एवं कृत्वा भक्तः परं पदं प्राप्नोतीति फलश्रुतिः।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपालस्वामिनं हरिम् । चण्डीशात्पूर्वदिग्भागे धनुषां विंशतौ स्थितम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि गोपालस्वामिनं हरिम्। चण्डीशात् पूर्वदिग्भागे धनुषां विंशतौ स्थितम्॥
Verse 2
सर्वपापोपशमनं दारिद्र्यौघविनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च माघे मासि विशेषतः । पूजा जागरणं कृत्वा तत्र गच्छेत्परं पदम्
सर्वपापोपशमनं दारिद्र्यौघविनाशनम्। तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च माघे मासि विशेषतः। पूजा जागरणं कृत्वा तत्र गच्छेत् परं पदम्॥
Verse 311
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गोपाल स्वामिहरिमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये “गोपालस्वामिहरिमाहात्म्यवर्णनम्” इति नाम्ना एकादशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।