Adhyaya 309
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः महादेवीं प्रति संक्षिप्तं तीर्थ-क्रिया-भूगोलोपदेशं करोति। यात्रिकं चण्डीशस्य उत्तरतः स्थितं चतुर्मुख-नाम विनायकायतनं गन्तुं निर्दिशति; ईशानदिशि चतुर्-धनु-परिमिते देशे तस्य स्थितिः सूच्यते। तत्र प्रयत्नपूर्वकं सावधानया पूजया गन्ध-पुष्पादिभिः, भक्ष्य-भोज्यैः, विशेषतः मोदकैश्च विनायकः समर्चनीय इति विधिः कथ्यते। चतुर्थ्यां तस्य पूजनं कर्तव्यमिति काल-नियमः प्रदर्श्यते; एवं सम्यगनुष्ठानेन सिद्धिः, विघ्न-नाशश्च, धर्मार्थानां सफल-समाप्तिश्च भवतीति भावः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । चतुर्मुखेति विख्यातं चण्डीशादुत्तरे स्थितम्
ईश्वर उवाच। ततः गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम्। चतुर्मुखेति विख्यातं चण्डीशादुत्तरे स्थितम्॥
Verse 2
किञ्चिदीशानदिग्भागे धनुषां च चतुष्टये । तं प्रयत्नाच्च संपूज्य सर्वविघ्नैः प्रमुच्यते
किञ्चिदीशानदिग्भागे धनुषां च चतुष्टये स्थितं तं देवम् । यः प्रयत्नेन सम्यक् संपूजयति, स सर्वविघ्नैः प्रमुच्यते ॥
Verse 3
गन्धपुष्पादिभिस्तत्र भक्ष्यैर्भोज्यैः समोदकैः । चतुर्मुखं चतुर्थ्यां तु संपूज्य सिद्धिभाग्भवेत्
तत्र गन्धपुष्पादिभिः तथा भक्ष्यैर्भोज्यैः समोदकैः । चतुर्थ्यां विशेषतः चतुर्मुखं संपूज्य सिद्धिभाग्भवेत् ॥
Verse 309
इति श्रीस्कांदे महपुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चतुर्मुखविनायक माहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीति-साहस्र्यां संहितायां, सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, “चतुर्मुखविनायक-माहात्म्यवर्णनम्” इति नाम्ना नवोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः ॥