
ईश्वरः देवीं प्रति वदति—प्रभासक्षेत्रे गन्धर्वेश्वरनामकं परमं शिवायतनं गन्तव्यमिति। तत्र लिङ्गं उत्तरदिक्भागे धनुषां पञ्चके स्थितम् इति मार्गनिर्देशोऽपि निगद्यते, यथा तीर्थयात्री सूक्ष्मयात्राक्रमं ज्ञातुं शक्नोति। तस्य दर्शनमात्रेण जनो रूपवान् भवतीति देहपरिवर्तनफलम् उक्तम्। गन्धर्वैः प्रतिष्ठापितं लिङ्गमिति पवित्रप्रभवः कथ्यते। स्नात्वा तत्र सकृदेव सम्यक् सम्पूज्येत—एष न्यूनोऽपि पूर्णो विधिः। एवं कृत्वा सर्वान् कामान् अवाप्नोति, तथा रक्तकण्ठत्वं शुभलक्षणं प्राप्नोतीति फलश्रुतिः।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंधर्वेश्वरमुत्तमम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेत् महादेवि गन्धर्वेश्वरमुत्तमम्। तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्॥
Verse 2
तं दृष्ट्वा च महादेवि रूपवाञ्जायते नरः । गंधर्वैः स्थापितं लिंगं स्नात्वा संपूजयेत्सकृत् । सर्वान्कामानवाप्नोति रक्तकण्ठश्च जायते
तं दृष्ट्वा च महादेवि रूपवान् जायते नरः। गन्धर्वैः स्थापितं लिङ्गं स्नात्वा सम्पूजयेत् सकृत्। सर्वान् कामानवाप्नोति रक्तकण्ठश्च जायते॥
Verse 302
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंधर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘गन्धर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम द्व्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।