
अध्यायेऽस्मिन् ईश्वरदेव्योर् धर्म्यः संवादः संक्षेपेण प्रवर्तते। प्रभासक्षेत्रसमूहे सिद्धेश्वरं श्रेष्ठं लिङ्गस्थानं निर्दिश्य तस्य समीप्यं दिग्विन्यासश्च कथ्यते। देवैः शीघ्रं सङ्गालेश्वरनाम शिवलिङ्गं प्रतिष्ठापितम्; अनन्तरं सिद्धगणैः सिद्धेश्वरः सर्वसिद्धिप्रदः प्रतिष्ठाप्य स्तुतश्च। शिवः वरं ददाति—यो नियमेन आगत्य स्नानं कृत्वा सिद्धनाथं पूजयति, जपं च करोति, विशेषतः शतरुद्रीयं, अघोरमन्त्रं, महेश्वरगायत्रीं च, स षण्मासाभ्यन्तरे सिद्धिं तथा अणिमाद्यैश्वर्यसम्पदं प्राप्नोति। आश्वयुजकृष्णपक्षे चतुर्दश्यां महानीशायां निर्भयः स्थिरचित्तः साधकः विशेषतः सफलतां लभते। इदं माहात्म्यं पापनाशनं सर्वकामफलप्रदं चेति फलश्रुत्या समाप्यते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
ईश्वर उवाच—ततः, हे महादेवि, अनुत्तमं सिद्धेश्वरं गच्छेत्; तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे स व्यवस्थितः।
Verse 2
यदा देवैः समेत्याशु शिवलिंगं प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वर नामाढ्यं सर्वपापहरं शुभम्
यदा देवैः समेत्याशु शिवलिङ्गं प्रतिष्ठितम्, संगालेश्वरनामाढ्यं तत् शुभं सर्वपापहरं बभूव।
Verse 3
तदा सिद्धगणाः सर्वे समाराध्य वृषध्वजम् । स्थापयांचक्रिरे लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम्
तदा सिद्धगणाः सर्वे वृषध्वजं समाराध्य, सर्वसिद्धिप्रदायकं लिङ्गं स्थापयामासुः।
Verse 4
तत्सिद्धेश्वर नामाढ्यं महापातकनाशनम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैस्तदा सिद्धगणाः शिवम्
तत् सिद्धेश्वरनामाङ्कितं महापातकनाशनं लिङ्गं तदा सिद्धगणाः शिवं विविधैः स्तोत्रैः सम्यक् तुष्टुवुः।
Verse 5
ततस्तुष्टो महादेवो याच्यतां वरमुत्तमम् । नमस्कृत्य ततः सर्वे प्रोचुश्च शशिशेखरम्
ततः प्रसन्नो महादेवोऽब्रवीत्— ‘याच्यतां वरमुत्तमम्’ इति। ततः सर्वे नमस्कृत्य शशिशेखरं प्रोचुः।
Verse 6
इहागत्य नरो यस्तु स्नात्वा च विधिपूर्वकम् । अर्चयेत्सिद्धनाथं च जपेच्च शतरुद्रियम्
इहागत्य यो नरः विधिपूर्वकं स्नात्वा सिद्धनाथं समर्चयेत्, शतरुद्रियं च जपेत्।
Verse 7
अघोरं वा जपेन्मन्त्रं गायत्र्यं च महेश्वरम् । षण्मासाभ्यन्तरेणैव जपेच्च मुनिसत्तमाः । अणिमादिगुणैश्वर्यं संसिद्धिं प्राप्नुयाद्ध्रुवम्
अथवा अघोरमन्त्रं जपेत्, महेश्वरगायत्रीं च। षण्मासाभ्यन्तरेणैव जपं कृत्वा, हे मुनिसत्तमाः, अणिमादिगुणैश्वर्यं संसिद्धिं ध्रुवं प्राप्नुयात्।
Verse 8
ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यंतर्धानं गतो हरः । सिद्धेश्वरं तु संपूज्य ह्यघोरं च जपेन्नरः
ईश्वर उवाच— ‘एवं भविष्यति’ इत्युक्त्वा हरः अंतर्धानं गतः। ततः सिद्धेश्वरं सम्यक् संपूज्य नरोऽघोरं जपेत्।
Verse 9
आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां महानिशि । धैर्यमालंब्य निर्भीकः स सिद्धिं प्राप्नुयान्नरः
आश्वयुजकृष्णपक्षस्य चतुर्दश्यां महानिशायां धैर्यमालम्ब्य निर्भीकः सन् नरः सिद्धिं प्राप्नोति।
Verse 10
इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । सिद्धेश्वरस्य देवस्य सर्वकामफलप्रदम्
इत्येतत् देवि कथितं माहात्म्यं पापनाशनम्। सिद्धेश्वरदेवस्य सर्वकामफलप्रदम्॥
Verse 301
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नामैकोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।