Adhyaya 299
ईश्वरः प्रभासक्षेत्रे दक्षिणदिग्भागे किंचित् स्थितं माधवदेवालयं वर्णयति। तत्र देवः शङ्खचक्रगदाधरः साक्षाद् विष्णुरूपेण प्रतिष्ठित इति निर्दिश्यते। शुक्लपक्षस्य एकादश्यां जितेन्द्रियः भक्तः उपवासं कृत्वा चन्दनगन्धैः पुष्पैः लेपनैश्च विधिवत् पूजयेत्; तेन अपुनर्भवस्वरूपं परमं पदं प्राप्यते इति कथ्यते। ब्रह्मणा प्रोक्ता गाथा विष्णुकुण्डे स्नानं कृत्वा माधवपूजनं हरिसन्निधौ, यत्र हरिः स्वयमेव परं शरणं, तत्प्राप्तये साक्षात् मार्ग इति प्रमाणयति। अन्ते अस्य वैष्णवमाहात्म्यस्य फलश्रुतिः संक्षेपेण—सर्वपुरुषार्थप्रदं सर्वपापनाशनं च—इति निगद्यते; एषा कथा श्रद्धालूनां कृते धर्मोपदेशरूपा पूजाविधिरूपा च भवति।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । शंखचक्रगदाधारी माधवस्तत्र संस्थितः
ईश्वर उवाच—तस्यैव दक्षिणभागे नातिदूरे व्यवस्थितः। शङ्खचक्रगदाधारी माधवस्तत्र संस्थितः॥
Verse 2
एकादश्यां सिते पक्षे सोपवासो जितेन्द्रियः । यस्तं पूजयते भक्त्या गंधपुष्पानुलेपनैः । स याति परमं स्थानमपुनर्भवदायकम्
एकादश्यां सितपक्षे सोपवासो जितेन्द्रियः। यस्तं पूजयते भक्त्या गन्धपुष्पानुलेपनैः। स याति परमं स्थानमपुनर्भवदायकम्॥
Verse 3
अत्र गाथा पुरा गीता ब्रह्मणा लोककर्तृणा । विष्णुकुण्डे नरः स्नात्वा यो वै माधवमर्चयेत् । स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम्
अत्र गाथा पुरा गीता ब्रह्मणा लोककर्तृणा। विष्णुकुण्डे नरः स्नात्वा यो वै माधवमर्चयेत्। स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम्॥
Verse 4
एतत्ते सर्वमाख्यातं माहात्म्यं विष्णुदैवतम् । सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्
एतत्ते सर्वमाख्यातं माहात्म्यं विष्णुदैवतम्। सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्॥
Verse 299
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये माधवमाहात्म्यवर्णनंनाम नवनवत्युत्तरद्वि शततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘माधवमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम नवनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः॥