Adhyaya 295

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्मादीशान दिग्भागे इन्द्रस्थानमनुत्तमम् । गव्यूतिपञ्चमात्रेण यत्र चन्द्रसरः प्रिये

ईश्वर उवाच—तस्मात् ईशानदिग्भागे इन्द्रस्थानमनुत्तमम्; गव्यूतिपञ्चमात्रेण, प्रिये, यत्र ‘चन्द्रसरः’ सरः।

Verse 2

तस्मादुत्तरदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । यत्र चन्द्रोदकं देवि जरादारिद्र्यनाशनम्

तस्मादुत्तरदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितं स्थानं यत्र देवि चन्द्रोदकं प्रसिद्धं जरादारिद्र्यनाशनम्।

Verse 3

चन्द्रानुवृद्ध्या तद्वृद्धिः क्षयस्तत्संक्षये भवेत् । तस्मिन्पापयुगेऽप्येवं कदाचित्संप्रदृश्यते

चन्द्रानुवृद्ध्या तस्य तेजसो वृद्धिर्भवति, चन्द्रक्षये तदपि क्षीयते; पापयुगेऽप्येवं कदाचित् तदिदं रहस्यं दृश्यते।

Verse 4

तत्र स्नात्वा महादेवि यदि पापसहस्रकम् । कृतं सोऽत्र समायाति नात्र कार्या विचारणा

तत्र स्नात्वा महादेवि, यदि कश्चित् पापसहस्रकं कृतवान्, स एवात्र तत्क्षणात् शुद्धिं याति; नात्र विचारणा कार्या।

Verse 5

तत्राहिल्याप्रसंगोत्थमहापातकभीरुणा । गौतमोद्भवशापेन विलक्ष्यीकृतचेतसा

तत्राहिल्याप्रसङ्गोत्थमहापातकभीरुणा, गौतमोद्भवशापेन विलक्ष्यीकृतचेतसा, इन्द्रेण…

Verse 6

इन्द्रेण च पुरा देवि इष्टं विपुलदक्षिणैः । तत्र वर्षसहस्राणि संस्थाप्य शिवमीश्वरम् । इन्द्रेश्वरेति नाम्ना वै सर्वपातक नाशनम्

इन्द्रेण च पुरा देवि विपुलदक्षिणैरिष्टं; तत्र वर्षसहस्राणि शिवमीश्वरं संस्थाप्य, स ‘इन्द्रेश्वर’ इति नाम्ना प्रसिद्धः सर्वपातकनाशनः।

Verse 7

चन्द्रतीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । इन्द्रेश्वरं च संपूज्य मुच्यते नात्र संशयः

चन्द्रतीर्थे नरः स्नात्वा पितॄन्देवान् च तर्पयेत् । इन्द्रेश्वरं समभ्यर्च्य मुच्यते नात्र संशयः ॥

Verse 295

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चन्द्रोदकतीर्थमाहात्म्य इन्द्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चनवत्युत्तर द्विशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चन्द्रोदकतीर्थमाहात्म्ये इन्द्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥