
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः तत्त्वोपदेशरूपेण कथयति। यात्रिकं दर्शयति यत् अस्मिन्नेव पुण्यप्रदेशे प्राच्यां दिशि देव्याः सन्निधौ समीपे एकं पावनं स्थानं द्रष्टव्यम्। तत्र त्रयः प्रतिष्ठिताः लिङ्गाः दृश्यन्ते, ये महात्मनां त्रिपुराणां नामभिः प्रसिद्धाः—विद्युन्माली, तारकः, कपोलश्च। अध्यायस्य सारः देशदिशा-निर्देशेन सह देवालयपरिचयः, तथा दर्शनफलस्य प्रतिपादनम्। उक्तं यत् तेषां लिङ्गानां केवलं दर्शनमात्रेणापि भक्तः पापैः प्रमुच्यते। उपसंहारे स्कन्दमहापुराणे प्राभासखण्डे प्राभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘त्रिपुरलिङ्गत्रयमाहात्म्यम्’ इति विषयः निर्दिश्यते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्प्राची देव्यास्तु संनिधौ । लिंगत्रयं समाख्यातं त्रिपुराणां महात्मनाम्
ईश्वर उवाच—तत्रैव प्राचीदेव्याः संनिधौ संस्थितं लिङ्गत्रयं पश्येत्, यत् त्रिपुराणां महात्मनाम् इति समाख्यातम्।
Verse 2
विद्युन्माली तारकाख्यः कपोलाख्यस्तथैव च । तैश्च प्रतिष्ठितं लिंगं दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते
विद्युन्माली तारकाख्यः कपोलाख्यश्च—एतैः प्रतिष्ठितं लिङ्गं यः पश्यति, स पापैः प्रमुच्यते।
Verse 272
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये त्रिपुरलिंगत्रयमाहात्म्य वर्णनंनाम द्विसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘त्रिपुरलिङ्गत्रयमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम द्विसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।