Adhyaya 27
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः देवीं प्रति कथयति—गौरीसमीपे गन्धर्वसेनया प्रतिष्ठापितं लिङ्गं ‘विमलेश्वर’ इति विख्यातं, सर्वरोगविनाशनं च। तस्य स्थाननिर्देशः ‘धनुषां त्रितये’ इति मितदूरीसूचकेन, ‘पूर्वविभागे’ इति दिग्दर्शकेन च कृतः, येन पवित्रक्षेत्रे मार्गनिर्णयः सुलभः भवति। तत्र पूजनविधिः सूचितः—तृतीया तिथौ विशेषतः पूजयित्वा व्रतभावेन सेवनीयम्। फलश्रुतौ स्त्रीभक्तायाः दौर्भाग्यनिवृत्तिः, इष्टसिद्धिः, पुत्रपौत्रलाभः, प्रतिष्ठालाभश्च प्रतिज्ञायते। अन्ते एषा कथा व्रतनाम्ना पातकनाशिनी श्रुतिरिति निगद्यते, त्रेतायुगसम्बन्धेन पुराणप्रामाण्यं दृढीकृत्य कोलोफनरूपेण समाप्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ईश्वर उवाच—अथ तत्रैव देवेशि घनवाहनपुत्र्या गन्धर्वसेनया गौरीसमीपे लिङ्गं प्रतिष्ठापितम्।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
तत्र धनुषां त्रितयप्रमाणे पूर्वविभागतः स्थितं विमलेश्वरनाम लिङ्गं सर्वरोगविनाशनम्।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
तृतीयायां पूजयित्वा दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना; सर्वान् कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
इति व्रतं महादेवि त्रेतासन्ध्यांशके गते गन्धर्वेणैवमाख्यातं; श्रुतं पातकनाशनम्।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम सप्तविंशोऽध्यायः समाप्तः।