Adhyaya 267
अध्यायेऽस्मिन् शैवसंवादे ईश्वरः देवीं प्रति गङ्गापथनाम तीर्थविशेषं निर्दिशति, यत्र महावेगवती गङ्गा प्रवहति तथा गङ्गेश्वरनाम शिवलिङ्गरूपेण भगवान् विराजते। गङ्गा समुद्रगामिनी, पापनाशिनी, लोके ‘उत्ताना’ इति विख्याता, त्रैलोक्यभूषणरूपा च इति वर्ण्यते। तत्र स्नानं कृत्वा गङ्गेशस्य पूजनं कर्तव्यमिति विधिः। फलश्रुत्या घोरपापैः प्रमुच्यते, बह्वश्वमेधयागसमं पुण्यं च लभते। इति स्कन्दमहापुराणे प्रभासखण्डे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गङ्गापथ-गङ्गेश्वरमाहात्म्यवर्णनं समाप्तम्।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं गंगापथेति च । यत्र गंगा महास्रोता गंगेश्वरः शिवस्तथा
ईश्वर उवाच—ततो, महादेवि, ‘गंगापथ’ इति विख्यातं स्थानं गच्छेत्, यत्र गंगा महास्रोता प्रवहति, तथा शिवोऽपि गंगेश्वररूपेण तिष्ठति।
Verse 2
समुद्रगामिनी देवि सा गंगा पापनाशिनी । उत्तानेति भुवि ख्याता नदी त्रैलोक्यभूषणा
समुद्रगामिनी, देवि, सा गंगा पापनाशिनी। उत्ताना इति भुवि ख्याता, नदी त्रैलोक्यभूषणा।
Verse 3
तत्र स्नात्वा महादेवि गंगेशं यस्तु पूजयेत् । मुक्तः स्यात्पातकैर्घोरैरश्वमेधायुतं लभेत्
तत्र स्नात्वा, महादेवि, यो गंगेशं पूजयेत्। स घोरपातकैर्मुक्तो भवेत्, अश्वमेधायुतफलं लभेत्।
Verse 267
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गङ्गापथगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘गङ्गापथ-गङ्गेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम सप्तषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।