Adhyaya 262
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः महादेवीं प्रति संक्षेपेण तत्त्वोपदेशं करोति। सा गोष्पदस्य दक्षिणभागे स्थितं वराहस्वामिनः पवित्रं तीर्थायतनं गच्छेत् इति निर्दिश्यते; तत्स्थानं ‘पापप्रणाशनम्’ इति ख्यातं, यत्र दुष्कृतक्षयः सुलभः। तत्र शुक्लपक्षस्य एकादश्यां विशेषतः पूजाकरणं महाफलप्रदं कथ्यते। एवं कृतया भक्त्या सर्वपापकक्षयः स्यात्, अन्ते च भक्तः विष्णुपदं प्राप्नोति इति फलश्रुतिः प्रतिपाद्यते। एष अध्यायः देश-काल-कर्म-फलानां संयोगेन प्राभासक्षेत्रस्य धर्ममार्गदर्शनं संक्षेपेण दर्शयति।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वराहं तत्र संस्थितम् । गोष्पदाद्दक्षिणे भागे स्थितं पापप्रणाशनम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि वराहं तत्र संस्थितम्। गोष्पदाद्दक्षिणे भागे स्थितं पापप्रणाशनम्॥
Verse 2
एकादश्यां सिते पक्षे यस्तं पूजयते नरः । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्गच्छेद्विष्णुपदं महत्
एकादश्यां सिते पक्षे यस्तं पूजयते नरः। स मुक्तः पातकैः सर्वैर्गच्छेद्विष्णुपदं महत्॥
Verse 262
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वराहस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां, सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, “वराहस्वामिमाहात्म्यवर्णनम्” इति नाम द्विषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।