Adhyaya 260
ईश्वरः देवीं संबोध्य प्राभासक्षेत्रस्य पश्चिमभागे स्थितं सिद्धैः प्रतिष्ठापितं परमं देवस्वरूपं सिद्धेश्वरं प्रति तां प्रेषयति। सिद्धाः दिव्यभूताः समागत्य सर्वकार्येषु सिद्ध्यर्थं लिङ्गं विधिवत् अभिषिच्य प्रतिष्ठापयन्ति; तेषां घोरतपः पश्यन् शिवः प्रसन्नोऽभवत्। स तेषां अणिमाद्यैश्वर्यसमेताः विविधाः सिद्धीः प्रददौ, तत्र च स्वस्य नित्यसान्निध्यं घोषयामास। चैत्रमासस्य शुक्लचतुर्दश्यां तत्र शिवपूजां कृत्वा शिवकृपया परं पदं प्राप्यते इति कालविधानं कथ्यते। अन्ते शिवोऽन्तर्धीयते, सिद्धाः पूजां निरन्तरं कुर्वन्ति; सिद्धेश्वरस्य भक्त्या महत्सिद्धिः इष्टफलप्राप्तिश्च भवतीति नित्यं तस्य आराधनं विधीयते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं सिद्धेश्वरं परम् । तस्यैव पश्चिमे भागे सिद्धैः संस्थापितं पुरा
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि देवं सिद्धेश्वरं परम्। तस्यैव पश्चिमे भागे सिद्धैः संस्थापितं पुरा॥
Verse 2
सिद्धा नाम सुराः पूर्वं तत्रागत्य वरानने । लिंगं संस्थापयामासुः सिद्ध्यर्थं सर्ववस्तुषु
सिद्धा नाम सुराः पूर्वं तत्रागत्य वरानने। लिङ्गं संस्थापयामासुः सिद्ध्यर्थं सर्ववस्तुषु॥
Verse 3
ततस्तुष्टो महादेवि तेषां दृष्ट्वा तपो महत् । अणिमादिकमैश्वर्यं तेषां सर्वं ददौ शिवः
ततस्तुष्टो महादेवि तेषां दृष्ट्वा तपो महत्। अणिमादिकमैश्वर्यं तेषां सर्वं ददौ शिवः॥
Verse 4
अब्रवीदत्र मे नित्यं सानिध्यं च भविष्यति
अब्रवीदत्र मे नित्यं सान्निध्यं च भविष्यति॥
Verse 5
चैत्रे शुक्लचतुर्द्दश्यां योऽत्र मां पूजयिष्यति । स यास्यति परं स्थानं प्रसादान्मम पुण्यकृत्
चैत्रमासे शुक्लपक्षस्य चतुर्दश्यां यः अत्र मां भक्त्या पूजयिष्यति, स पुण्यकृत् मम प्रसादात् परं स्थानं यास्यति।
Verse 6
एवमुक्त्वाऽथ भगवाञ्जगामादर्शनं ततः । सिद्धाश्चैव तदाऽगत्य पूजयंति महेश्वरम्
एवमुक्त्वा भगवाञ् ततः अदर्शनं जगाम; तदा सिद्धाः पुनरागत्य महेश्वरं पूजयन्ति।
Verse 7
यस्तमाराधयेद्भक्त्या संसिद्धिं लभतेऽद्भुताम् । ईप्सितां च सुरश्रेष्ठे तस्मात्तं पूजयेत्सदा
यस्तमाराधयेद्भक्त्या स संसिद्धिं लभतेऽद्भुताम्; ईप्सितां च वरं, सुरश्रेष्ठे, तस्मात् तं सदा पूजयेत्।
Verse 260
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णन’नाम षष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।