Adhyaya 26
अध्यायेऽस्मिन् शैवोपदेशरूपेण ईश्वरः प्राभासक्षेत्रे गन्धर्वेश्वरस्य माहात्म्यं कथयति। घनवाहननाम गन्धर्वः वरं लब्ध्वा कृतार्थो भूत्वा भक्त्या समन्वितः शिवलिङ्गं प्रतिष्ठापयामास; तत् लिङ्गं “गन्धर्वेश्वर” इति प्रसिद्धं, “गान्धर्वफलदायकम्” इति च विशेषेण वर्ण्यते। तस्य स्थानं सोमेशस्य उत्तरतः दण्डपाणेः समीपे च निश्चितम्। ततः पूजाविधिसूचना प्रदीयते—वरुणसम्बद्धे भागे (वरदा-वारुण-भागे) धनुषां पञ्चके स्थिते देशे पञ्चम्यां पूजनं कर्तुः दुःखक्लेशान् निवारयतीति। उपसंहारे स्कन्दमहापुराणस्य एकाशीतिसहस्रश्लोकसमाहारे, प्राभासखण्डस्य सप्तमे, प्राभासक्षेत्रमाहात्म्यस्य प्रथमभागेऽयं अध्याय इति कोलोफोनेन निर्दिश्यते।
Shlokas
Verse 2
ईश्वर उवाच । अथ लब्धवरस्तत्र कृतार्थो भक्तिसंयुतः । स्थापयामास लिंगं स गन्धर्वो घनवाहनः । सोमेशादुत्तरे भागे दंडपाणिसमीपतः । गन्धर्वेश्वरनामानं गान्धर्वफलदायकम्
ईश्वर उवाच—अथ लब्धवरस्तत्र कृतार्थो भक्तिसंयुतः। स गन्धर्वो घनवाहनः स्थापयामास लिङ्गकम्॥ सोमेशादुत्तरे भागे दण्डपाणिसमीपतः। गन्धर्वेश्वरनामानं गान्धर्वफलदायकम्॥
Verse 26
वरदावारुणे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम् । पञ्चम्यां पूजयित्वा च न दुःखी जायते नरः । इति श्री स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशतितमो ऽध्यायः
वरदावारुणे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्। पञ्चम्यां पूजयित्वा च न दुःखी जायते नरः॥ इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम षड्विंशतितमोऽध्यायः॥