
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः महादेवीं प्रति दिव्योपदेशरूपेण यात्रामार्गं निर्दिशति। हिरण्यायाः उत्तरे भागे स्थितं ‘गुफेश्वर’नाम परमं तीर्थं निरूप्यते—अनुत्तरं सर्वपातकनाशनं च। तत्र देवस्य केवलं दर्शनमात्रेणापि महापापानां क्षयः, ‘कोटिहत्याः’ इवात्यन्तदुष्कृतानामपि व्यपोहनं फलश्रुत्या प्रतिपाद्यते। एवं प्राभासक्षेत्रस्य पवित्रभूगोलमध्ये गुफेश्वरस्य स्थानं, तथा तस्य मोक्षोपयोगी शुद्धिदायिनी महिमा संक्षेपेण प्रकाश्यते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गुफेश्वरमनुत्तमम् । हिरण्या उत्तरे भागे सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कोटिहत्यां व्यपोहति
ईश्वर उवाच । ततः गच्छेन्महादेवि गुफेश्वरमनुत्तमम् । हिरण्याया उत्तरे भागे सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कोटिहत्यां व्यपोहति ॥
Verse 253
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुफेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुफेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥