Adhyaya 251
ईश्वरदेव्योः संक्षिप्तसंवादे अस्याध्यायस्य निर्देशः—गङ्गेश्वरस्य पूर्वदिशि स्थितं, शङ्करेण प्रतिष्ठापितं च, ‘शङ्करादित्य’ नाम तीर्थायतनं भक्त्या पूजयेत्। विशेषतः शुक्लपक्षस्य षष्ठ्यां शुभकाले तत्र सम्यगुपासना विधीयते। ताम्रपात्रे रक्तचन्दनरक्तपुष्पसंयुक्तं अर्घ्यं समाहितचित्तेन निवेदयेत्। एवं कृत्वा उपासकः दिवाकरसम्बद्धं परमं लोकं प्राप्नोति, परां सिद्धिं च लभते, दारिद्र्ये न पतति। अतः तस्मिन् क्षेत्रे सर्वप्रयत्नेन शङ्करादित्यं सर्वकामफलप्रदं पूजयेदिति उपसंहारः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शंकरादित्यमुत्तमम् । गंगेश्वरस्य पूर्वेण शंकरेण प्रतिष्ठितम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि शंकरादित्यमुत्तमम्, गंगेश्वरस्य पूर्वेण शंकरेण प्रतिष्ठितम्।
Verse 2
षष्ठ्यां चैव तु शुक्लायामेनं यः पूजयिष्यति । गमिष्यति परं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः
षष्ठ्यां तु शुक्लपक्षे य एनं पूजयिष्यति, स गमिष्यति परं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः।
Verse 3
रक्तचंदनमिश्रैश्च रक्तपुष्पैः समाहितः । ताम्रपात्रे समाधाय योऽर्घ्यं दास्यति मानवः । स यास्यति परां सिद्धिं न च याति दरिद्रताम्
रक्तचन्दनमिश्रैश्च रक्तपुष्पैः समाहितः। ताम्रपात्रे समाधाय योऽर्घ्यं दास्यति मानवः। स यास्यति परां सिद्धिं न च याति दरिद्रताम्॥
Verse 4
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्क्षेत्रे वरानने । पूजयेच्छंकरादित्यं सर्वकामफलप्रदम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्क्षेत्रे वरानने। पूजयेच्छंकरादित्यं सर्वकामफलप्रदम्॥
Verse 251
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंकरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंकरादित्यमाहात्म्यवर्णनं नामैकपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।