Adhyaya 244
ईश्वरः देवीं प्रति उपदिशति—हिरण्यातीरे स्थितं विचित्रेश्वरनाम परमं शिवायतनं गच्छ। तत् क्षेत्रं महापातकनाशनं, तीर्थानां मध्ये विशिष्टं च कथ्यते। अस्य देवालयस्य उत्पत्तिः विचित्रनाम्ना यमस्य लेखकेन कृततपसा संबध्यते। स घोरं तपः कृत्वा तत्र महाराुद्रं लिङ्गं प्रतिष्ठापयामास। फलश्रुतौ स्पष्टं—योऽस्य लिङ्गस्य दर्शनं करोति, स यमलोकं न पश्यति; अतः प्रभासक्षेत्रे दर्शनं पापापहं मोक्षोपायं च भवति।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । हिरण्यातीरनिलयं महापातकनाशनम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम्। हिरण्यातीरनिलयं महापातकनाशनम्॥
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेखकेन यमस्य च । तपः कृत्वा महारौद्रं लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्
विचित्रेण महादेवि लेखकेन यमस्य च। तपः कृत्वा महारौद्रं लिङ्गं तत्र प्रतिष्ठितम्॥
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवो देवि यमलोकं न पश्यति
तं दृष्ट्वा मानवो देवि यमलोकं न पश्यति॥
Verse 244
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।