
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः देवीम् उपदिशति—प्रभासक्षेत्रे पञ्च प्रतिष्ठितलिङ्गसमूहः प्रसिद्धः। तानि महात्मभिः पाण्डवैः स्वहस्तेन प्रतिष्ठापितानीति कथ्यतेन, तस्य क्षेत्रस्य पौराणिक-इतिहाससम्बन्धः दृढीकृतः। ततः भक्ति-युक्तया तेषां लिङ्गानां पूजनस्य फलम् उच्यते—यः श्रद्धया भक्त्या च पूजयति, स सर्वपातकैः प्रमुच्यते। एवं प्रमाणीकृतस्थले लिङ्गपूजायाः मोक्षोपायत्वं, पाण्डवसम्बन्धेन च तीर्थस्य महिमा, संक्षेपेण निरूप्यते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव पूजयेद्देवि पंच लिंगानि भावितः । प्रतिष्ठितानि देवेशि पांडवैश्च महात्मभिः
ईश्वर उवाच—तत्रैव देवि भावितो भक्तः पञ्च लिङ्गानि पूजयेत्; देवेशि महात्मभिः पाण्डवैः प्रतिष्ठितानि।
Verse 2
यस्तान्पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
यस्तान् लिङ्गान् भक्त्या पूजयति स पातकैः सर्वैर्मुक्तो भवेत्।
Verse 233
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पांडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘पाण्डवेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।