Adhyaya 232

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कूपं त्रैलोक्यपूजितम् । पश्चिमे तस्य तीर्थस्य पांडवानां महात्मनाम्

ईश्वर उवाच—ततो महादेवि त्रैलोक्यपूजितं कूपं गच्छेत्; तस्य तीर्थस्य पश्चिमे महात्मनां पाण्डवानां कूपः स्थितः।

Verse 2

यदाऽरण्यमनुप्राप्ताः पांडवाः पृथिवीतले । भ्रममाणा महादेवि प्रभासं क्षेत्रमागताः

यदा पाण्डवाः पृथिवीतलेऽरण्यमनुप्राप्ताः, भ्रममाणाः, हे महादेवि, प्रभासक्षेत्रं समागताः।

Verse 3

ततस्ते न्यवसंस्तत्र किंचित्कालं समाहिताः । गत्वा क्षेत्रं महापुण्यं ततः कृष्णाऽब्रवीदिदम्

ततः ते समाहिताः सन्तः तत्र किंचित्कालं न्यवसन्। महापुण्यं क्षेत्रं गत्वा ततः कृष्णा इदं अब्रवीत्।

Verse 4

ब्राह्मणानां सहस्राणि भुंजते भवतां गृहे । दूरे जलाश्रयश्चैव न तावंतश्च किंकराः

भवतां गृहे ब्राह्मणानां सहस्राणि भुञ्जते; जलाश्रयश्च दूरः, किंकराश्च न तावन्तः।

Verse 5

तस्माज्जलाश्रयः कार्यं आश्रमस्य समीपतः । यत्र स्नानं करिष्यामि युष्माकं संप्रसादतः

तस्मादाश्रमसमीपे जलाश्रयः कार्यः, यत्र युष्माकं संप्रसादेनानुग्रहेण च अहं स्नानं करिष्यामि।

Verse 6

ततस्तु पांडवाः सर्वे सहितास्ते वरानने । अखनंस्तत्र ते कूपं द्रौपदीवाक्यप्रेरिताः

ततः सर्वे पाण्डवाः सहिताः, हे वरानने, द्रौपदीवाक्यप्रेरिताः तत्र कूपम् अखनन्।

Verse 7

अथाजगाम तत्रैव भगवान्देवकीसुतः । श्रुत्वा समागतान्पार्थान्द्वारावत्याः सबांधवः

अथ तत्रैव भगवान् देवकीसुतः आजगाम; समागतान् पार्थान् श्रुत्वा द्वारावत्याः सबान्धवः समाययौ।

Verse 8

प्रद्युम्नेन च सांबेन गदेन निषधेन च । युयुधानेन रामेण चारुदेष्णेन धीमता

प्रद्युम्नेन च सांबेन गदेन निषधेन च। युयुधानेन रामेण चारुदेष्णेन धीमता॥

Verse 9

अन्यैः परिवृतः शूरैर्यादवैर्युद्ध दुर्मदैः । ते समेत्य यथान्यायं समस्ता यदुपुंगवाः

अन्यैः शूरैः यादवैः युद्धदुर्मदैः परिवृतः; ते सर्वे यदुपुङ्गवाः समेत्य यथान्यायं समेता बभूवुः।

Verse 10

ततः कथावसाने च कस्मिंश्चित्कारणांतरे । वासुदेवः पांडुसुतमिदं वचनमब्रवीत्

ततः कथावसाने च कस्मिंश्चित् कारणान्तरे । वासुदेवः पाण्डुसुतम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥

Verse 11

युधिष्ठिर महाबाहो किं ते कामकरोम्यहम् । राज्यं धान्यं धनं चापि अथवा रिपुनाशनम्

युधिष्ठिर महाबाहो किं ते कामकरोम्यहम् । राज्यं धान्यं धनं चापि अथवा रिपुनाशनम् ॥

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । शक्तस्त्वं यादवश्रेष्ठ सर्वकर्मस्वसंशयः । प्रतिज्ञातं त्वया पूर्वं वर्षैर्द्वादशभिः प्रियम्

युधिष्ठिर उवाच । शक्तस्त्वं यादवश्रेष्ठ सर्वकर्मस्वसंशयः । प्रतिज्ञातं त्वया पूर्वं वर्षैर्द्वादशभिः प्रियम् ॥

Verse 13

तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु यन्न सिद्ध्यति भूतले । त्वयि तुष्टे जगन्नाथ सर्वदेवनमस्कृते

तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु यन्न सिद्ध्यति भूतले । त्वयि तुष्टे जगन्नाथ सर्वदेवनमस्कृते ॥

Verse 14

अवश्यं यदि तुष्टोऽसि मम सर्वजगत्पते । अत्र सांनिध्यमागच्छ कूपे नित्यं जनार्दन

अवश्यं यदि तुष्टोऽसि मम सर्वजगत्पते । अत्र सान्निध्यम् आगच्छ कूपे नित्यं जनार्दन ॥

Verse 15

अत्रागत्य नरो यस्तु भक्त्या स्नानं समाचरेत् । स यातु वैष्णवं स्थानं प्रसादात्तव केशव

अत्र आगत्य यो नरः भक्त्या स्नानं समाचरेत्, स तव प्रसादात् हे केशव वैष्णवं स्थानं यातु।

Verse 16

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा तदाऽमन्त्र्य युधिष्ठिरम् । प्रययौ द्वारकां कृष्णः सर्वलोकनमस्कृतः

ईश्वर उवाच—एवं भविष्यतीति उक्त्वा, तदा युधिष्ठिरम् आमन्त्र्य, सर्वलोकनमस्कृतः कृष्णो द्वारकां प्रययौ।

Verse 17

तस्मिञ्छ्राद्धं नरः कृत्वा वाजिमेधफलं लभेत् । प्रसादाद्देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः

तत्र श्राद्धं कृत्वा नरः वाजिमेधफलं लभेत्, देवदेवस्य अमिततेजसो विष्णोः प्रसादात्।

Verse 18

तदर्धं तर्पणेनैव स्नानात्पादमवाप्नुयात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्

तदर्धं तर्पणेनैव, स्नानात् पादम् अवाप्नुयात्; तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्।

Verse 19

ज्येष्ठस्य पौर्णमास्यां यः स्नानं श्राद्धं करिष्यति । सावित्रीं चैव संपूज्य स यास्यति परमं पदम्

ज्येष्ठस्य पौर्णमास्यां यः स्नानं श्राद्धं करिष्यति, सावित्रीं च संपूज्य, स परमं पदं यास्यति।

Verse 20

गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

सम्यग्यात्राफलप्राप्तिकामैस्तत्र गोदानं निश्चयेन देयम्।