Adhyaya 226
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः प्राभासक्षेत्रस्य पूर्वभागे नैऋत्यदिशि स्थितस्य ‘मेघेश्वर’नाम्नः शिवायतनस्य माहात्म्यं कथयति। तत्स्थानं पापमोचनं सर्वपातकनाशनं च इति निरूप्यते। अनावृष्टिभयेन जनसमुदायस्य संकटे सति तत्र शान्तिकर्म विधीयते—विद्वांसो ब्राह्मणाः शान्तिं कुर्युः, भूमिश्च वारुण्या विधिना उदकेन संस्कार्या इति। मेघैः प्रतिष्ठितं लिङ्गं यत्र नित्यं पूज्यते तत्र अनावृष्टिभयं न जायते इति, भक्तिनियमेन लोकस्य पर्यावरण-सामाजिकस्थैर्यं सुनिश्चितं भवतीति प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वभागे तु नैरृते पापमोचनात् । मेघेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
ईश्वर उवाच—तस्यैव पूर्वभागे तु नैरृते पापमोचनात्। मेघेश्वर इति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्॥
Verse 2
अनावृष्टिभये जाते शांतिं तत्रैव कारयेत् । वारुणीं विप्रमुख्यैस्तु भावयेदुदकैर्महीम्
अनावृष्टिभये जाते शान्तिं तत्रैव कारयेत्। वारुणीं विप्रमुख्यैस्तु भावयेदुदकैर्महीम्॥
Verse 3
मेघैः प्रतिष्ठितं लिंगं यत्र नित्यं प्रपूज्यते । अनावृष्टिभयं किंचिन्न च तत्र प्रजायते
मेघैः प्रतिष्ठितं लिङ्गं यत्र नित्यं प्रपूज्यते। अनावृष्टिभयं किंचिन्न च तत्र प्रजायते॥
Verse 226
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मेघेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मेघेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः॥