Adhyaya 214
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः स्वयमेव तत्त्वोपदेशरूपेण प्राभासक्षेत्रे कौशिकेश्वरनामकं शिवायतनं वर्णयति। काश्यपेश्वरात् ईशानदिशि धनुषामष्टकपरिमाणेन तदधिष्ठानं निर्दिश्यते; तच्च महापातकनाशनं परमं पावनं तीर्थमिति प्रतिपाद्यते। नामनिर्वचनकथायां कौशिकः वसिष्ठपुत्रवधेन जातदोषः तत्र लिङ्गं प्रतिष्ठाप्य पूजयन् पापात् प्रमुच्यते इति दर्श्यते। अन्ते फलश्रुतिः—ये तल्लिङ्गं दर्शनं कुर्वन्ति पूजां च, ते वाञ्छितफलमवाप्नुवन्तीति।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । धनुषामष्टभिस्तस्मादीशाने कश्यपेश्वरात् । कौशकेश्वरनामानं महापातकनाशनम्
ईश्वर उवाच—कश्यपेश्वरात् ईशाने धनुषामष्टभिर्दूरे कौशिकेश्वरनाम लिङ्गं स्थितं, यन्महापातकनाशनम्।
Verse 2
वसिष्ठतनयान्हत्वा तत्र कौशिकसत्तमः । स्थापयामास तल्लिंगं मुक्तपापस्ततोऽभवत्
वसिष्ठतनयान् हत्वा तत्र कौशिकसत्तमः तल्लिङ्गं स्थापयामास; ततः स मुक्तपापोऽभवत्।
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु लभते वाञ्छितं फलम्
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च जनो वाञ्छितं फलं लभते।
Verse 214
इति श्रीस्कांदे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कौशिकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामचतुर्दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘कौशिकेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम चतुर्दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।