
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः महादेवीं प्रति संक्षिप्तं तीर्थोपदेशं करोति। प्रभासक्षेत्रस्य पवित्रमानचित्रे निर्दिष्टदिक्स्थाने, परिमाणसूचकेन च, स्थितं पुलस्त्येश्वरं नामोत्तमं शिवायतनं गन्तव्यमिति निर्देशयति। तत्र प्रथमं दर्शनं कृत्वा, अनन्तरं विधानतः पूजां समाचरेदिति भक्तिक्रमः प्रतिपाद्यते। फलश्रुतौ च सप्तजन्मसंचितपापविमोचनं निश्चितं वदति—“नात्र संशयः” इति। एषोऽध्यायः तीर्थमार्गदर्शनं, विधिपूजाविधानं, तथा मोक्षोपयोगि कर्मफलनिश्चयं च एकत्र संगृह्णाति।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम् । मार्कंडेयोत्तेरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम्, मार्कण्डेयात् उत्तरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः । सप्तजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः, सप्तजन्मार्जितात् पापात् मुच्यते—नात्र संशयः।
Verse 210
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम्ना दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।