Adhyaya 197
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः देवीं प्रति वृद्ध-प्रभास-समीपे स्थितस्य जमदग्नीश्वर-शिवस्य तीर्थयात्रां वर्णयति। जमदग्निमुनिना प्रतिष्ठितं सर्वपापोपशमनं क्षेत्रमिदं, तस्य देवस्य केवलदर्शनमात्रेणैव पुराणोक्तं ऋणत्रयं विमुच्यते इति प्रतिपाद्यते। अनन्तरं निधाना-वापी नाम जलतीर्थं निर्दिश्यते। तत्र स्नानं पूजां च कृत्वा धनसमृद्धिं काम्यफलप्राप्तिं च लभते इति विधानम्। पाण्डवैः प्राचीनकाले निधानलाभेन तस्य नाम-कीर्तिः प्रवृत्ता, त्रैलोक्यपूजितत्वं च कथ्यते। अन्ते फलश्रुतौ स्नानात् दुरितं सौभाग्यं भवति, इष्टकामाः सिद्ध्यन्ति इति शुभवचनैः स्थानविशेष-क्रियाफलप्रभावः पुनः दृढीकृतः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि जमदग्नीश्वरं शिवम् । वृद्धप्रभाससामीप्ये नातिदूरे व्यवस्थितम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि जमदग्नीश्वरं शिवं, वृद्धप्रभाससामीप्ये नातिदूरे व्यवस्थितम्।
Verse 2
सर्वपापोपशमनं स्थापितं जमदग्निना । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते च ऋणत्रयात्
सर्वपापोपशमनं जमदग्निना स्थापितं; तं दृष्ट्वा मानवो देवि ऋणत्रयाच्च मुच्यते।
Verse 3
स्नात्वा निधानवाप्यां च संपूज्य प्राप्नुयाद्धनम् । निधानं पांडवैर्लब्धं तत्र स्थाने पुरा प्रिये
निधानवाप्यां स्नात्वा च विधिवत् संपूज्य च, धनलाभं प्राप्नुयात्। तत्रैव स्थाने, प्रिये, पुरा पाण्डवैर्निधानं लब्धम्।
Verse 4
निधानेनैव सा ख्याता वापी त्रैलोक्यवंदिता
निधानेनैव सा वापी ख्याता, त्रैलोक्ये वन्दिता च प्रशंसिता।
Verse 5
तस्यां स्नात्वा महादेवि दुर्भगा सुभगा भवेत् । लभते वाञ्छितान्कामानिति प्रोक्तं मया तव
तस्यां स्नात्वा, महादेवि, दुर्भगा अपि सुभगा भवेत्; वाञ्छितान् कामान् लभते—इति मया तव प्रोक्तम्।
Verse 197
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जमदग्नीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘जमदग्नीश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम सप्तनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।