Adhyaya 193
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः स्वयम् महादेवीं प्रति तत्त्वोपदेशरूपेण प्रवदति। प्रभास-क्षेत्रे यात्रिकस्य गमनक्रमं निर्दिश्य यमेश्वरं प्रति गन्तव्यमिति वदति; स च “अनुत्तमः” इति प्रशस्यते। तस्यायतनं नैऋत्यदिशि (दक्षिण-पश्चिमभागे) अल्पदूरे स्थितमिति स्थाननिर्देशोऽपि क्रियते, यथा यात्रायाः मार्गदर्शनं स्यात्। केवलं यमेश्वर-दर्शनमात्रेण पाप-शमनं भवतीति, तथा सर्व-काम-फल-प्रदत्वं च निगद्यते। उपसंहारे स्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसहस्रश्लोकसंहितायां प्रभासखण्डे, प्रभास-क्षेत्र-माहात्म्ये, यमेश्वर-माहात्म्य-वर्णनं नामाध्याय इति निर्दिश्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम्; तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्।
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
दर्शनात् पापशमनं सर्वकामफलप्रदं च तत्।
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।