Adhyaya 189
अध्यायः १८९ प्राभासक्षेत्रे स्थानविशेषसम्बद्धं तत्त्ववर्णनं संक्षेपेण करोति। ईश्वरः पश्चिमदिशि “नातिदूरे” स्थितं देवालयसमूहं निर्दिशति, यत्र चण्डिका कर्ममोटी च सह वर्तेते, कोटिसंयुताभिः योगिनीभिः परिवृतं च तत् क्षेत्रम्। तत् पिठत्रयरूपेण निरूप्यते—आद्यं, त्रिलोकेषु पूजितं, अत एव स्थानीयत्वेऽपि सार्वत्रिकप्रभावसम्पन्नम्। नवम्यां तिथौ देवीपिठस्य योगिनीनां च सम्यक् सम्पूजनं कर्तव्यमिति विधिः। तस्य फलश्रुतिः स्पष्टा—साधकः सर्वान् अभीष्टान् प्राप्नोति, स्वर्गे दिव्यस्त्रीणां प्रियः भवतीति च कथ्यते; एषा वाक्यरीतिः कालदेशानुरूपकर्मणा स्वर्ग्यपुण्यवृद्धिं शुभफलप्राप्तिं च सूचयति।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । चण्डिका कर्ममोटी च योगिनी कोटिसंयुता । पीठत्रयं महादेवि आद्यं त्रैलोक्यवन्दितम्
ईश्वर उवाच—तस्यैव पश्चिमे भागे नातिदूरे व्यवस्थितं चण्डिका कर्ममोटी च योगिनी कोटिसंयुता। हे महादेवि, पीठत्रयं तदिदं, आद्यं त्रैलोक्यवन्दितम्।
Verse 2
नवम्यां तत्र संपूज्य देवीपीठं च योगिनीम् । स सर्वान्प्राप्नुयात्कामान्भवेत्स्वर्गांगनाप्रियः
नवम्यां तत्र देवीपीठं योगिनीं च विधिवत् संपूज्य, स सर्वान् कामान् प्राप्नुयात्, स्वर्गाङ्गनानां प्रियश्च भवेत्।
Verse 189
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये कर्ममोटीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां, सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘कर्ममोटीमाहात्म्यवर्णनम्’ नामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।