Adhyaya 188
अस्मिन्नध्याये प्रभासक्षेत्रे संक्षिप्तं यात्रानिर्देशरूपं वृत्तान्तं वर्ण्यते। ईश्वरः देवीं प्रति वदति—आदिप्रभासात् त्रिधनुर्मात्रे देशे भूमौ प्रतिष्ठितं स्वयम्भूलिङ्गं ‘रुद्रेश्वर’नाम्ना दृश्यते; तत्र गत्वा दर्शनपूजादिकं कुर्यात् इति। तस्य क्षेत्रस्य कारणकथनं च प्रदर्श्यते—रुद्रः ध्यानस्थितिं प्रविश्य स्वतेज एव तत्र न्यधात्/निवेशयामास; अतः मानुषनिर्माणात् न, किन्तु देवसन्निधानेन तस्य महिमा प्रतिष्ठितः। अन्ते फलश्रुतिः—रुद्रेश्वरस्य दर्शनं पूजनं च सर्वपातकनाशनं, भक्तस्य च सर्वान् कामान् अवाप्नोति इति।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । रुद्रेश्वरेतिनामानं स्वयंभूतं धरातले
ईश्वर उवाच—ततः, हे महादेवि, धरातले यत्र स्वयंभूः ‘रुद्रेश्वर’ इति नाम्ना पवित्रः सन्निधिः संस्थितः, तं स्थानं गच्छेत्।
Verse 2
आदिप्रभासात्पुरतो धनुषां त्रितये स्थितम् । रुद्रेण ध्यानमास्थाय स्वं तेजस्तत्र योजितम्
आदिप्रभासात् पुरतः धनुषां त्रितये स्थितं तत्र रुद्रः ध्यानमास्थाय स्वकीयं दिव्यतेजः प्रतिष्ठापितवान्।
Verse 3
ततो रुद्रेश्वरंनाम सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वान्कामानवाप्नुयात्
ततः ‘रुद्रेश्वर’ इति नाम सर्वपातकनाशनम्। तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वान् कामान् अवाप्नुयात्।
Verse 188
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘रुद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।