
अध्यायः १८२ प्राभासक्षेत्रे सूक्ष्मतीर्थनिर्देशं करोति। अत्र दक्षिणदिशि अर्कस्थलस्य समीपे ‘वसुनन्दा’ इत्यग्रनाम्ना प्रसिद्धो मातृगणः दर्शनीय इति यात्रिकं प्रति उपदिश्यते। आश्वयुजमासस्य शुक्लपक्षे नवम्यां विधिपूर्वकं शान्तचित्तेन ता मातरः पूजयेत्; एवं कृतं समृद्धिं ददाति, या असंयतानां दुर्लभा इति प्रतिपाद्यते। ततः समीपस्थं ‘श्रीमुख’सम्बद्धं पवित्रं विवरं निर्दिश्य, सिद्धिकामैः तस्मिन्नेव दिने तदपि पूजनीयम् इति वदति। एषा वसुनन्दा-मातृगण-श्रीमुख-विवर-माहात्म्यकथा प्राभासखण्डे प्राभासक्षेत्रमाहात्म्ये निगद्यते।
Verse 1
ततो मातृगणान्पश्येद्वसुनन्दादिनामतः । अर्क स्थलसमीपस्थान्दक्षिणे नातिदूरतः
ततः मातृगणान् पश्येत् वसुनन्दादिनामतः । अर्कस्थलसमीपस्थान् दक्षिणे नातिदूरतः ॥
Verse 2
आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां नियतात्मवान् । यस्ताः पूजयते मातॄर्विधिना भावितात्मवान्
आश्वयुजशुक्लपक्षे तु नवम्यां नियतात्मवान् । यस्ताः पूजयते मातॄर्विधिना भावितात्मवान् ॥
Verse 3
स समृद्धिमवाप्नोति दुरापामकृतात्मभिः । तत्रैव संस्थितं पश्येच्छ्रीमुखं विवरप्रियम्
स समृद्धिमवाप्नोति दुरापामकृतात्मभिः । तत्रैव संस्थितं पश्येच्छ्रीमुखं विवरप्रियम् ॥
Verse 4
तस्मिन्नेव दिने पूज्यं सिद्धिकामैर्नरैः सदा । एतत्पूर्वं मयाख्यातं तव विस्तरतः प्रिये
तस्मिन्नेव दिने पूज्यं सिद्धिकामैर्नरैः सदा । एतत्पूर्वं मयाख्यातं तव विस्तरतः प्रिये ॥
Verse 5
तस्मिन्नेव दिने पूज्यं तीर्थयात्राप्रसंगतः
तस्मिन्नेव दिने पूज्यं तीर्थयात्राप्रसङ्गतः ॥
Verse 182
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वसुनन्दामातृगणश्रीमुखविवर माहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘वसुनन्दामातृगणश्रीमुखविवरमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम द्व्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।