Adhyaya 180
अस्मिन्नध्याये ईश्वर उवाच—यात्रीणां प्रति प्रभासक्षेत्रे ‘पुष्पदन्तेश्वर’ इति शुभदेवस्थानस्य दर्शनं विधीयते। तत्र पुष्पदन्तेश्वरः शङ्कर-सान्निध्यसम्बद्धो गणेशः इति निरूप्यते, तेन तस्य क्षेत्रस्य शैव-प्रभावः प्रामाण्यं च प्रकाश्यते। तस्मिन् स्थाने तीव्रं तपः कृतं, तदनन्तरं तत्रैव लिङ्गस्य प्रतिष्ठा जाता इति कथ्यते। अस्य प्रतिष्ठितस्य पवित्रलिङ्गस्य केवलं दर्शनमात्रेण जन्म-संसार-बन्धनात् विमोक्षः स्यात् इति स्पष्टा फलश्रुतिः। इह लोकेऽपि इष्टसिद्धिः, परत्र च शुभफलप्राप्तिः इति संक्षेपेण क्षेत्र-माहात्म्यं समाप्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्पुष्पदन्तेश्वरं शुभम् । पुष्पदन्तेश्वरोनाम गणेशः शंकरस्य तु
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत् पुष्पदन्तेश्वरं शुभम् । ‘पुष्पदन्तेश्वर’ इति नाम गणेशस्य शंकरस्य तु ॥
Verse 2
तेन तप्तं तपो घोरं तत्र लिंगं प्रतिष्ठितम्
तेन घोरं तपस्तप्तं तस्मात् तत्र लिङ्गं प्रतिष्ठितम् ॥
Verse 3
तं दृष्ट्वा मुच्यते जंतुर्जन्मसंसारबन्धनात् । प्राप्नुयादीप्सितान्कामानिह लोके परत्र च
तं दृष्ट्वा मुच्यते जन्तुर्जन्मसंसारबन्धनात् । प्राप्नुयाद् ईप्सितान् कामान् इह लोके परत्र च ॥
Verse 180
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पदन्तेश्वर माहात्म्यवर्णनंनामाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये “पुष्पदन्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्” नामाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।