Adhyaya 18

Verse 1

सूत उवाच । इति प्रोक्ता तदा देवी शंकरेण यशस्विनी । पुनः पप्रच्छ विप्रेंद्राः क्षेत्रमाहात्म्यविस्तरम्

सूत उवाच—इति शङ्करेण तदा यशस्विनी देवी प्रोक्ता; सा पुनर्विप्रेन्द्राः क्षेत्रमाहात्म्यस्य विस्तरं पप्रच्छ।

Verse 2

देव्युवाच । अद्य मे सफलं जन्म सफलं च तपः प्रभो । देवत्वमद्य मे जातं त्वत्प्रसादेन शंकर

देव्युवाच—अद्य मे जन्म सफलं, सफलं च तपः प्रभो। अद्य त्वत्प्रसादेन शङ्कर देवत्वं मे जातम्।

Verse 3

अद्याहं कृतकल्याणी ज्ञानदृष्टिः कृतात्वया । अद्य मे भूषितौ कर्णौ क्षेत्र माहात्म्यभूषणौ

अद्याहं कृतकल्याणी, त्वया ज्ञानदृशा कृता। अद्य मे कर्णौ भूषितौ, क्षेत्रमाहात्म्यभूषणैः।

Verse 4

अद्य मे तेजसः पिंडो जातो ज्ञानं हृदि स्थितम् । अद्य मे कुलशीलं च अद्य मे रूपलक्षणम्

अद्य मे तेजसः पिण्डो जातः, ज्ञानं हृदि प्रतिष्ठितम्। अद्य मे कुलशीलं च, अद्य मे रूपलक्षणं परिपूर्णम्॥

Verse 5

अद्य मे भ्रांतिरुच्छिन्ना तीर्थभ्रमणसंभवा । प्रभासे निश्चलं जातं मनो मे मानिनां वर

अद्य मे भ्रान्तिरुच्छिन्ना तीर्थभ्रमणसमुद्भवा। प्रभासे निश्चलं जातं मनो मे, मानिनां वर॥

Verse 6

आराधितो मया पूर्वं तुष्टो मेऽद्य सुरेश्वरः । वह्निना वेष्टिता साहमेकपादेन संस्थिता

आराधितो मया पूर्वं तुष्टो मेऽद्य सुरेश्वरः। वह्निना वेष्टिता साहम् एकपादेन संस्थिता॥

Verse 7

तत्तपः सफलं त्वद्य जातं मे भक्तवत्सल । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यमद्य मे प्रकटीकृतम्

तत्तपः सफलं त्वद्य जातं मे भक्तवत्सल। प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यम् अद्य मे प्रकटीकृतम्॥

Verse 8

पुनः पृच्छामि देवेश याथातथ्यं वद प्रभो

पुनः पृच्छामि देवेश, याथातथ्यं वद प्रभो॥

Verse 9

अद्यापि संशयो नाथ तीर्थमाहात्म्यसंभवः । अन्यत्कौतूहलं देव कथयस्व महेश्वर

अद्यापि नाथ, तीर्थमाहात्म्यप्रसङ्गात् मम संशयो न निवर्तते। अपरं च कौतूहलं देव—तत् मे कथय, हे महेश्वर।

Verse 10

अयं यो वर्त्तते देव चंद्रस्ते शिरसि स्थितः । कस्यायं कथमुत्पन्नः कस्मिन्काले वद प्रभो

देव, अयं चन्द्रः यः तव शिरसि विराजते—कस्यायं? कथं चोत्पन्नः? कस्मिन् काले जातः? वद मे, प्रभो।

Verse 11

ईश्वर उवाच । अस्मिन्काले महादेवि वाराह इति विश्रुते । परार्द्धे तु द्वितीयेऽस्मिन्वर्तमाने तु वेधसः

ईश्वर उवाच—महादेवि, अस्मिन् काले ‘वाराह’ इति विश्रुते, वेधसः परार्धस्य द्वितीयेऽस्मिन् वर्तमाने।

Verse 12

द्वितीयमासस्यादौ तु प्रतिपद्या प्रकीर्तिता । वाराहेणोद्धृता तस्यां तथा चादौ धरा प्रिये । तेन वाराहकल्पेति नाम जातं धरातले

द्वितीयमासस्यादौ प्रतिपत् प्रकीर्तिता; तस्यां प्रिये, आदौ वाराहेण धरा समुद्धृता। तेन धरातले ‘वाराहकल्प’ इति नामाभवत्।

Verse 13

तस्मिन्कल्पे महादेवि गते संध्यांशके प्रिये । प्रथमस्य मनोश्चादौ देवि स्वायंभुवस्य हि

तस्मिन् कल्पे महादेवि, संध्यांशके गते प्रिये, स्वायम्भुवस्य देवि प्रथमस्य मनोः आदौ।

Verse 14

क्षीरोदे मथ्यमाने तु दैवतैर्दानवैरपि । रत्नानि जज्ञिरे तत्र चतुर्द्दशमितानि वै

क्षीरोदे मथ्यमाने तु देवैर्दानवैरपि सह । तत्र वै चतुर्दश रत्नानि समुत्पेदिरे शुभानि ॥

Verse 15

तेषां मध्ये महातेजाश्चंद्रमास्तत्त्वसंभव । सोऽयं मया धृतो देवि अद्यापि शिरसि प्रिये

तेषां मध्ये महातेजाः चन्द्रमास्तत्त्वसम्भवः । सोऽयं मया धृतो देवि अद्यापि शिरसि प्रिये ॥

Verse 16

विषे पीते महादेवि प्रभासस्थस्य मे सदा । भूषणं मुक्तये देवैर्मम चंद्रः कृतः पुरा

विषे पीते महादेवि प्रभासस्थस्य मे सदा । भूषणं मुक्तये देवैर्मम चन्द्रः कृतः पुरा ॥

Verse 17

शशिनाभूषितो यस्मात्तेनाहं शशिभूषणः । तत्र स्थाने स्थितोऽद्यापि स्वयंभूर्लिंगमूर्त्तिमान्

शशिनाभूषितो यस्मात्तेनाहं शशिभूषणः । तत्र स्थाने स्थितोऽद्यापि स्वयंभूर्लिङ्गमूर्तिमान् ॥

Verse 18

सर्वसिद्धिप्रदाता च कल्पस्थायी सदा प्रिये । इत्येतत्कथितं देवि किमन्यत्परिपृच्छसि

सर्वसिद्धिप्रदाता च कल्पस्थायी सदा प्रिये । इत्येतत्कथितं देवि किमन्यत्परिपृच्छसि ॥