Adhyaya 179
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः महादेवीं प्रति संक्षेपेण तत्त्वोपदेशं करोति। सिद्धेशलिङ्गात् आग्नेयदिशि (दक्षिणपूर्वकोणे) धनुषां त्रितयमात्रे स्थितं माण्डव्येश्वरलिङ्गं महापातकनाशनं पापनाशकं च इति निर्दिश्यते, यत् यात्रिकानां मार्गनिर्देशरूपेण स्थानलक्षणं भवति। माघमासे चतुर्दश्यां भक्तेन तत्र पूजनं कृत्वा जागरणं विधातव्यमिति नियमः प्रदर्श्यते। एतादृशं व्रतं संयतभक्त्या यः करोति स पुनर्मर्त्यलोकं न निवर्तते इति फलश्रुत्या अध्यायः समाप्यते; प्राभासखण्डे प्राभासक्षेत्रमाहात्म्ये अस्य स्थाननिर्देशोऽपि सूचितः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । सिद्धेशाद्दक्षिणे कोणे धनुषां त्रितये स्थितम् । माण्डव्येश्वरनामानं महापातकनाशनम्
ईश्वर उवाच—ततो, महादेवि, पापप्रणाशनं लिङ्गं गच्छेत्; सिद्धेशात् दक्षिणे कोणे धनुषां त्रितये स्थितं, माण्डव्येश्वरनामानं महापातकनाशनम्।
Verse 2
माघे मासे चतुर्दश्यां पूजां जागरणं तथा । कुर्याद्योऽतीन्द्रियो मर्त्यो न स मर्त्ये पुनर्व्रजेत्
माघमासे चतुर्दश्यां यः पूजां जागरणं चरेत् । अन्तर्मुखेन्द्रियसंयमी स मर्त्यभावं पुनर्न याति ॥
Verse 179
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये माण्डव्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोना शीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘माण्डव्येश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नामैकोनाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः ॥