Adhyaya 174
ईश्वरः देवीं प्रति प्रभासक्षेत्रे पूर्वदिग्भागे खातान्तःस्थितं ‘कुन्तीश्वर’नाम विशिष्टं लिङ्गं वर्णयति। तस्य माहात्म्यं प्रतिष्ठास्मृत्या दृढीकृतम्—कुन्त्या तत् लिङ्गं प्रतिष्ठापितम्, तथा कुन्तीसहिता पाण्डवाः पूर्वं तीर्थयात्राक्रमेण प्रभासं प्राप्ता इति स्मर्यते। फलश्रुतौ तत् लिङ्गं सर्वपापभयहरं प्रोक्तम्, विशेषतः कार्त्तिकमासे तत्र पूजायाः महिमा निरूपितः। तस्मिन् काले पूजां कृत्वा भक्तः इष्टसिद्धिं लभते, रुद्रलोके च मान्यतां प्राप्नोति। केवलदर्शनमात्रेणापि वाचिक-मानसिक-कायिकपापानां नाशः कथ्यते; एवं दर्शनं पूजनं च तीर्थधर्मे मोक्षोपायत्वेन समन्विते दर्शिते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुन्तीश्वरमनुत्तमम् । सावित्र्याः पूर्वभागस्थं खातमध्ये व्यवस्थितम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि कुन्तीश्वरमनुत्तमम्। सावित्र्याः पूर्वभागस्थं खातमध्ये व्यवस्थितम्॥
Verse 2
कुन्त्या प्रतिष्ठितं देवि क्षेत्रे प्राभासिके प्रिये । पाण्डवास्तु यदा पूर्वं प्रभासक्षेत्रमागताः
कुन्त्या प्रतिष्ठितं देवि क्षेत्रे प्राभासिके प्रिये। पाण्डवास्तु यदा पूर्वं प्रभासक्षेत्रमागताः॥
Verse 3
तीर्थयात्राप्रसंगेन कुन्त्या चैव समन्विताः । तस्मिन्काले महादेवि ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम्
तीर्थयात्राप्रसङ्गेन कुन्त्या चैव समन्विताः। तस्मिन्काले महादेवि ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम्॥
Verse 4
कुन्त्या प्रतिष्ठितं लिंगं सर्वपापभयापहम् । कार्तिक्यां तु विशेषेण यस्तं पूजयते नरः । स सर्वकामतृप्तात्मा रुद्रलोके महीयते
कुन्त्या प्रतिष्ठितं लिङ्गं सर्वपापभयापहम्। कार्तिक्याम् विशेषेण यस्तं पूजयते नरः। स सर्वकामतृप्तात्मा रुद्रलोके महीयते॥
Verse 5
वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते देवि तस्य लिंगस्य दर्शनात्
वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यदुपार्जितम्। तत्सर्वं नश्यते देवि तस्य लिङ्गस्य दर्शनात्॥
Verse 174
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुन्तीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘कुन्तीश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः॥