Adhyaya 171

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीमेकल्लवीरिकाम् । एकल्लवीरायाम्ये तु नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ईश्वर उवाच—ततो, महादेवि, एकल्लवीरायाः दक्षिणे नातिदूरे स्थितां देवीमेकल्लवीरिकां गच्छेत्।

Verse 2

पूर्वं दशरथो योऽसौ सूर्यवंशविभूषणः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपश्चक्रे सुदुश्चरम्

पूर्वं दशरथो नाम सूर्यवंशविभूषणः प्रभासक्षेत्रमासाद्य सुदुश्चरं तपश्चकार।

Verse 3

लिंगं तत्र प्रतिष्ठाप्य तोषयामास शांकरम् । स देवं प्रार्थयामास पुत्रं चैवामितौजसम्

तत्र लिङ्गं प्रतिष्ठाप्य शङ्करं तोषयामास; ततः स देवं प्रार्थयामासामितौजसं पुत्रं च।

Verse 4

ददौ तस्य तदा पुत्रं देवं त्रैलोक्यपूजितम् । रामेति नाम यस्यासीत्त्रैलोक्ये प्रथितं यशः

तदा स तस्मै त्रैलोक्यपूजितं दिव्यं पुत्रं ददौ; यस्य नाम राम इति, त्रैलोक्ये च प्रथितं यशः।

Verse 5

यस्याद्यापीह गायन्ति भूर्भुवःस्वर्नि वासिनः । देवदैत्यासुराः सर्वे वाल्मीक्याद्या महर्षयः

यस्याद्यापि भूर्भुवःस्वर्निवासिनो गायन्ति; देवदैत्यासुराः सर्वे, वाल्मीक्याद्या महर्षयश्च।

Verse 6

तल्लिंगस्य प्रभावेन प्राप्तं राज्ञा महद्यशः । कार्तिक्यां कार्तिके मासि विधिना यस्तमर्चयेत् । दीपपूजोपहारेण यशस्वी सोऽपि जायते

तल्लिङ्गस्य प्रभावेन राज्ञा महद्यशः प्राप्तम्। यः कार्तिकमासे कार्तिक्यां विधिना दीपपूजोपहारेण तमर्चयेत्, सोऽपि यशस्वी जायते।

Verse 171

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दशरथेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘दशरथेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नामैकसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।