Adhyaya 164
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 164

Adhyaya 164

ईश्वरः देवीं संबोध्य प्राह—पूर्वदिशि गच्छ, धनुषां पञ्चके स्थितं पुण्यं क्षेत्रम् ‘अश्विनेश्वरम्’ इति विख्यातम्। तत्र पूजिते सति महापापौघशमनं भवति, सर्वकामदं च; तस्य लिङ्गस्य दर्शनमात्रेण सर्वरोगप्रशमनं स्यात्, रोगपीडितानां महौषधिरिव तत्क्षेत्रं कथ्यते। माघमासे द्वितीयायां तिथौ तत्र दर्शनं दुर्लभं, तस्मात् तस्यां तिथौ विशेषपुण्यफलप्रदं मन्यते। सूर्यपुत्रेण प्रतिष्ठापितं लिङ्गद्वयं तत्र विद्यते; अतः संयतात्मा पुरुषः तस्यामेव द्वितीयायां श्रद्धया दर्शनं कुर्यात्—भक्तिं, कालविशेषं, आत्मसंयमं च एकत्र समन्वयन्।

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्

ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात् पूर्वेण संस्थितम्। महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्॥

Verse 2

अश्विनेश्वरनामानं धनुषां पंचके स्थितम् । सर्वरोगप्रशमनं दृष्टं सर्वार्थसाधकम्

अश्विनेश्वरनामानं धनुषां पञ्चके स्थितम्। सर्वरोगप्रशमनं दृष्टं सर्वार्थसाधकम्॥

Verse 3

ये केचिद्रोगिणो लोके तेषां तद्भेषजं महत् । माघमासे द्वितीयायां दर्शनं तस्य दुर्लभम्

ये केचिद्रोगिणो लोके तेषां तद्भेषजं महत्। माघमासे द्वितीयायां दर्शनं तस्य दुर्लभम्॥

Verse 4

तस्मात्पश्येच्च तद्भक्त्या यदि श्रेयोऽभिकांक्षितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्

तस्माद् यदि श्रेयः परमार्थं काङ्क्षति, तर्हि भक्त्या तद् अवलोकयेत्। पूजितं तत् महापापौघं शमयति, सर्वकामान् च प्रयच्छति॥

Verse 5

इति लिङ्गद्वयं देवि सूर्यपुत्रप्रतिष्ठितम् । तस्मिन्नेव दिने पश्येत्संयतात्मा नरोत्तमः

इति देवि, सूर्यपुत्रेण प्रतिष्ठापितं लिङ्गद्वयं। तस्मिन्नेव दिने संयतात्मा नरोत्तमः तयोर्दर्शनं कुर्यात्॥

Verse 164

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘अश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः॥