
अस्मिन्नध्याये ईश्वर उवाच इति भगवतः उपदेशः प्रवर्तते। साधकं स निर्दिशति यत् निर्दिष्टस्थानस्य पूर्वेण स्थितं तीर्थायतनं गन्तव्यम्, तत्र नासत्येश्वरनामकं लिङ्गं प्रतिष्ठितं महत्, यत् कल्मषस्य—धर्मकर्मविषये मलिनतायाः—परमं नाशकम् इति। तस्य दर्शनस्पर्शनपूजनादिभिः शुद्धिः, पुण्यवृद्धिः, तीर्थफलप्राप्तिश्च सूच्यते। अन्ते कोलोफोनेन अस्याध्यायस्य स्थितिः निर्दिश्यते—स्कन्दपुराणे एकाशीतिसहस्रश्लोकसंहितायां सप्तमे विभागे प्रभासखण्डे, प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये प्रथमोपखण्डे, नासत्येश्वराश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम विषयः। एवं दिशानिर्देशः, देवालयनामनिर्देशः, शुद्धिफलप्रतिज्ञा च संक्षेपेण तीर्थयात्रायाः पवित्रभूगोलसूचकं रूपं धारयति।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । नासत्येश्वरनामानं महा कल्मषनाशनम्
ईश्वर उवाच—ततः, हे महादेवि, तस्मात् स्थानात् पूर्वदिशि स्थितं नासत्येश्वरनामकं महाकल्मषनाशनं देवालयं गच्छेत्।
Verse 163
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नासत्येश्वराश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘नासत्येश्वराश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।