Adhyaya 160
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः देवीं प्रति प्रभासक्षेत्रे रैवंतराजभट्टारकस्य दर्शनपूजाविधिं कथयति। स सूर्यपुत्रः, अश्वारूढः, महाबलः; क्षेत्रमध्ये सावित्र्याः समीपे नैरृतदिशि प्रतिष्ठित इति वर्ण्यते। तस्य केवलदर्शनमात्रेणापि भक्तः सर्वापद्भ्यो विमुच्यते इति फलश्रुतिः। विशेषतः रविवारे सप्तम्यां संयोगे तस्य पूजनं विधीयते; एवं कृतं चेत् पूजकस्य वंशेऽपि दरिद्रता न जायते इति प्रतिज्ञा। ततः क्षेत्रे निर्विघ्ननिवासाय, तथा राजकीय-लौकिककामसिद्धये, विशेषेण अश्वविवृद्धये, सर्वप्रयत्नेन पूजनं कर्तव्यमिति उपदेशः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि राजभट्टारकं परम् । रैवन्तकं सूर्यपुत्रमश्वारूढं महाबलम्
ईश्वर उवाच। ततः गच्छेन्महादेवि राजभट्टारकं परम्। रैवन्तकं सूर्यपुत्रम् अश्वारूढं महाबलम्॥
Verse 2
संस्थितं क्षेत्रमध्ये तु सावित्र्या नैरृते प्रिये । तं दृष्ट्वा मानवो देवि सर्वापद्भ्यो विमुच्यते
क्षेत्रमध्ये तु सावित्र्याः नैरृतदिशि, प्रिये, सः प्रतिष्ठितः। तं दृष्ट्वा, देवि, मानवः सर्वापद्भ्यः पूर्णतया विमुच्यते॥
Verse 3
रविवारेण सप्तम्यां यस्तं पूजयते नरः । तस्याऽन्वयेऽपि नो देवि दरिद्री जायते नरः
रविवारेण सप्तम्यां यः तं नरः पूजयति। देवि, तस्याऽन्वयेऽपि कश्चिदपि दरिद्रो न जायते॥
Verse 4
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तमेवाराधयेन्मनाक् । निर्विघ्नं क्षेत्रवासार्थं राजा वाऽश्वविवृद्धये
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तमेव मनाक् अपि आराधयेत्। क्षेत्रवासार्थं निर्विघ्नता स्यात्, अथवा राज्ञः अश्वविवृद्धये॥
Verse 160
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रैवंतकराजभट्टारकमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘रैवंतकराजभट्टारकमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः॥