Adhyaya 157
ईश्वरः महादेवीं संबोध्य शुभस्य सत्यभामेश्वरतीर्थस्य यात्रां निर्दिशति। रत्नेश्वरात् दक्षिणतः धनुर्मात्रे स्थितं तदायतनं सर्वपापप्रशमनं कथ्यते, तथा कृष्णपत्नी सत्यभामया रूपौदार्यसमन्वितया प्रतिष्ठापितमिति वर्ण्यते। वैष्णवसम्बद्धेऽस्मिन् स्थाने स्नानं पातकनाशनं प्रोक्तम्। माघमासे तृतीयायां तिथौ स्त्रीपुरुषयोः समं भक्त्या पूजां कृत्वा पापविमोक्षः सिध्यतीति कालविधानं दत्तम्। फलश्रुतौ दैवदुर्भाग्यशोकदुःखविघ्नपीडिताः सर्वे तदनुग्रहात् मुक्ताः स्युः, तथा सत्यभामान्विताः—तस्याः पावनप्रतिष्ठासंयोगं प्राप्नुवन्तीति प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सत्यभामेश्वरं शुभम् । रत्नेश्वराद्दक्षिणे तु धनुषांतरमास्थितम्
ईश्वर उवाच—ततः, महादेवि, शुभं सत्यभामेश्वरं गच्छेत्; रत्नेश्वरात् दक्षिणतः धनुषामन्तरमास्थितम्।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं स्थापितं सत्यभामया । कृष्णस्य कान्तया देवि रूपौदार्यसमेतया
सर्वपापप्रशमनं तदायतनं सत्यभामया स्थापितम्; कृष्णकान्तया देवि रूपौदार्यसमन्वितया।
Verse 3
स्नात्वा तद्वैष्णवं स्थानं नृणां पातकनाशनम्
तस्मिन् वैष्णवे स्थाने स्नात्वा नृणां पातकानि नश्यन्ति।
Verse 4
माघे मासि तृतीयायां नारी वा पुरुषोऽपि वा । यस्तं पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
माघमासे तृतीयायां नारी वा पुरुषोऽपि वा; यस्तं भक्त्या पूजयति स पातकैर्मुक्तो भवेत्।
Verse 5
दौर्भाग्यदुःखशोकेभ्यस्तथा विघ्नैश्च दुःखितः । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यभामान्वितो भवेत्
दौर्भाग्यदुःखशोकेभ्यः तथा विघ्नैश्च दुःखितः मुच्यते—नात्र संदेहः; सत्यभामान्वितो भवेत्।
Verse 157
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यभामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये “सत्यभामेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्” इति नाम सप्तपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।