Adhyaya 155

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नेश्वरमनुत्तमम् । तत्र तप्त्वा तपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । स्थापितं तत्र तल्लिंगं सर्वकामप्रदं प्रिये

ईश्वर उवाच। ततो गच्छेन्महादेवि रत्नेश्वरमनुत्तमम्। तत्र तप्त्वा तपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना। स्थापितं तत्र तल्लिङ्गं सर्वकामप्रदं प्रिये॥

Verse 2

रत्नकुंडे नरः स्नात्वा यस्तं पूजयते सदा । सर्वोपचारैर्भक्त्या स प्राप्नुयादीप्सितं फलम्

रत्नकुण्डे नरः स्नात्वा यस्तं पूजयते सदा। सर्वोपचारैर्भक्त्या स प्राप्नुयादीप्सितं फलम्॥

Verse 3

अत्र कृत्वा तपो घोरं कृष्णेनामिततेजसा । प्राप्तं सुदर्शनं चक्रं सर्वदैत्यान्तकारकम्

अत्र कृत्वा तपो घोरं कृष्णेनामिततेजसा। प्राप्तं सुदर्शनं चक्रं सर्वदैत्यान्तकारकम्॥

Verse 4

एतत्स्थानं महादेवि सदा प्रियतरं मम । वसामि तत्र देवेशि प्रलयेऽपि न संत्यजे

एतत्स्थानं महादेवि मम नित्यं प्रियतरम्। देवेशि तत्र वसामि प्रलयेऽपि न संत्यजे॥

Verse 5

स्मृतं तद्वैष्णवं क्षेत्रं नाम्ना देवि सुदर्शनम् । धन्वंतराणि षट्त्रिंशत्समंतात्परिमण्डलम्

तद्वैष्णवं क्षेत्रमिति स्मृतं देवि सुदर्शनम्। षट्त्रिंशद्धन्वंतराणि समन्तात्परिमण्डलम्॥

Verse 6

एतदन्तरमासाद्य ये केचित्प्राणिनोऽधमाः । मृताः कालवशाद्देवि ते यास्यंति परं पदम्

एतदन्तरमासाद्य ये केचित्प्राणिनोऽधमाः। कालवशान्मृताः देवि ते यास्यन्ति परं पदम्॥

Verse 7

कांचनं तत्र गरुडं पीतानि वसनानि च । विष्णुमुद्दिश्य यो दद्यात्स तु यात्राफलं लभेत्

काञ्चनं तत्र गरुडं पीतानि वसनानि च। विष्णुमुद्दिश्य यो दद्याद् यात्राफलं स लभेत्॥

Verse 155

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचपंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः॥