Adhyaya 154
ईश्वरः देवीं प्रति कथयति—हिरण्येश्वरस्य वायव्यदिशि धनुषां त्रितये स्थितं पापविमोचनं लिङ्गं यात्रिकैः सेवनीयम्। तल्लिङ्गं सर्वभूतानां दर्शनस्पर्शनाभ्यां पापघ्नं, गायत्र्या संप्रतिष्ठितम् आदिलिङ्गं च इति निर्दिश्यते। यः शुचिर्भूत्वा ब्राह्मणः तत्र गत्वा गायत्रीजपं करोति, स दुष्प्रतिग्रहदोषात् प्रमुच्यते। ज्येष्ठपौर्णमास्यां यः यथाशक्ति दम्पतीं भोजयित्वा वस्त्रैश्च आच्छादयति, स दौर्भाग्यविनिर्मुक्तो भवति; पौर्णमास्यां गन्धपुष्पनैवेद्यादिभिः पूजनं कृत्वा सप्तजन्मसु ब्राह्मण्यं लभते। एषा कथा ब्रह्मकुण्डप्रसादेन सारात् सारतरा इति संक्षेपेण उपसंह्रियते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापविमोचनम् । हिरण्येश्वरवायव्ये धनुषां त्रितये स्थितम्
ईश्वर उवाच—ततः, महादेवि, पापविमोचनं लिङ्गं गच्छेत्; हिरण्येश्वरस्य वायव्यदिशि धनुषां त्रितये स्थितम्।
Verse 2
पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । आद्यं लिंगं महादेवि गायत्र्या संप्रतिष्ठितम्
हे महादेवि, तत् लिङ्गं सर्वजन्तूनां पापघ्नं दर्शनात् स्पर्शनादपि; आद्यं लिङ्गं गायत्र्या अत्र संप्रतिष्ठितम्।
Verse 3
तल्लिंगं समनुप्राप्य गायत्रीं जपते तु यः । ब्राह्मणस्तु शुचिर्भूत्वा मुच्यते दुष्प्रतिग्रहात्
तल्लिङ्गं समनुप्राप्य यो गायत्रीं जपति; स ब्राह्मणः शुचिर्भूत्वा दुष्प्रतिग्रहदोषात् मुच्यते।
Verse 4
ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु दंपती यस्तु भोजयेत् । परिधाप्य यथाशक्त्या दौर्भाग्यैर्मुच्यते नरः
ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां यः दम्पतीं भोजयेत्, यथाशक्त्या परिधाप्य च; स नरः दौर्भाग्यैः मुच्यते।
Verse 5
गंधपुष्पोपहारैश्च पौर्णमास्यां तु योऽर्चयेत् । ब्राह्मण्यं जायते तस्य सप्त जन्मानि सुंदरि
सुन्दरि, पौर्णमास्यां यो गन्धपुष्पोपहारैः अर्चयेत्; तस्य सप्त जन्मानि ब्राह्मण्यं जायते।
Verse 6
इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । ब्रह्मकुण्डप्रसादेन सारात्सारतरं प्रिये
इत्येवं देवि पापनाशनं माहात्म्यं कथितम्। ब्रह्मकुण्डप्रसादेन प्रिये सारात्सारतरं हि तत्॥
Verse 154
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये गायत्रीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये गायत्रीश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुःपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः॥