Adhyaya 152

Verse 1

ईश्वर उवाच । तृतीयो भैरवः प्रोक्तश्चतुर्थं भैरवं शृणु । ब्रह्मेशात्पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम्

ईश्वर उवाच— तृतीयो भैरवः प्रोक्तः; इदानीं चतुर्थं भैरवं शृणु। ब्रह्मेशात् पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये दूरीस्थितः सः।

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं सर्व कामप्रदं नृणाम् । नारदेश्वरनामानं स्थापितं नारदेन वै

सर्वपापप्रशमनं सर्वकामप्रदं नृणाम्। नारदेश्वरनामैतत्, नारदेनैव स्थापितम्।

Verse 3

ब्रह्मलोके स्थितः पूर्वं नारदो भगवानृषिः । तत्र दृष्ट्वा महावीणां दिव्यां तंत्र्ययुतै र्युताम्

पूर्वं ब्रह्मलोके स्थितो नारदो भगवानृषिः। तत्र दृष्ट्वा महावीणां दिव्यां तन्त्रीयुतां सहस्रैः।

Verse 4

सरस्वत्या विनिर्मुक्तां ब्रह्मलोके महाप्रभाम् । तेनासौ कौतुकाविष्टो वादयामास तां तदा

सरस्वत्या विनिर्मुक्तां ब्रह्मलोके महाप्रभाम्। तां वीणां कौतुकाविष्टो नारदः तदा वादयामास।

Verse 5

तंत्रीभ्यो वाद्यमानाभ्यो ब्राह्मणाः पतिता भुवि । सप्त स्वरास्ते विख्याता मूर्च्छिताः षड्जकादयः

तन्त्रीभ्यो वाद्यमानाभ्यो ब्राह्मणाः पतिता भुवि। ते सप्त स्वराः प्रसिद्धा मूर्च्छिताः षड्जकादयः।

Verse 6

तान्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो मुक्त्वा वीणां प्रयत्नतः । पप्रच्छ देवं ब्रह्माणं किमिदं कौतुकं विभो

तान् दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो नारदः प्रयत्नतः । वीणां निक्षिप्य ब्रह्माणं देवं पप्रच्छ—“विभो, किमिदं कौतुकम्?”

Verse 7

वाद्यमानासु तन्त्रीषु पतिता ब्राह्मणा भुवि । क एते ब्राह्मणा देव किं मृता इव शेरते

वाद्यमानासु तन्त्रीषु ब्राह्मणाः पतिता भुवि । “देव, केऽमी ब्राह्मणाः? किं मृताः इव शेरते?”

Verse 8

ब्रह्मोवाच । एते स्वरा महाभाग मूर्च्छिताः पतिता भुवि । अज्ञानवादनेनैव पापं जातं तवाधुना

ब्रह्मोवाच—एते स्वरा महाभाग मूर्च्छिताः पतिता भुवि । अज्ञानवादनेनैव पापं जातं तवाधुना ॥

Verse 9

सप्तब्राह्मणविध्वंसपातकं ते समा गतम् । तस्माच्छीघ्रं व्रज मुने प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

सप्तब्राह्मणविध्वंसपातकं ते समागतम् । तस्माच्छीघ्रं व्रज मुने प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम् ॥

Verse 10

समाराधय देवेशं सर्वपापविशुद्धये । इत्युक्तो नारदस्तत्र संतप्य च मुहुर्मुहुः

समाराधय देवेशं सर्वपापविशुद्धये । इत्युक्तो नारदस्तत्र संतप्तोऽभूद् मुहुर्मुहुः ॥

Verse 11

कृत्वा विषादं बहुशः प्रभासं क्षेत्रमागतः । तत्रैव ब्रह्मकुण्डं तु समासाद्य प्रयत्नतः

बहुशो विषादं कृत्वा स प्रभासक्षेत्रमागतः। तत्रैव प्रयत्नतः ब्रह्मकुण्डं समाससाद॥

Verse 12

भैरवं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततो निष्कल्मषो भूत्वा गीतज्ञश्चाभवत्तथा

भैरवं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये। ततो निष्कल्मषो भूत्वा गीतज्ञश्चाभवत् तथा॥

Verse 13

ततः प्रभृति तल्लिंगं नारदेश्वरभैरवम् । ख्यातं लोके महादेवि सर्वपातकनाशनम्

ततः प्रभृति तल्लिङ्गं नारदेश्वरभैरवम्। ख्यातं लोके महादेवि सर्वपातकनाशनम्॥

Verse 14

अज्ञानाद्वादयेद्यस्तु वीणां चैव तथा स्वरान् । स तत्पातकशुद्ध्यर्थं तत्र गच्छेन्महेश्वरि

अज्ञानाद् वादयेद्यस्तु वीणां चैव तथा स्वरान्। स तत्पातकशुद्ध्यर्थं तत्र गच्छेन्महेश्वरि॥

Verse 15

माघे मासि जिताहारस्त्रिकालं योऽर्चयेत्ततः । नारदेशं भैरवं स स्वर्गरामामनोहरः

माघे मासि जिताहारस्त्रिकालं योऽर्चयेत्ततः। नारदेशं भैरवं स स्वर्गरामामनोहरः॥