Adhyaya 150
अध्यायेऽस्मिन् ईश्वरः ब्रह्मकुण्डस्य दक्षिणभागे स्थितस्य ब्रह्मेश्वरनाम्नः शैवक्षेत्रस्य माहात्म्यं उपदिशति। तस्य त्रैलोक्यप्रसिद्धिं शिवगणैः परिरक्षणं च निरूप्य, प्रभासतीर्थमण्डले तस्य प्रामाण्यं प्रतिष्ठापयति। ततः तीर्थयात्रिकस्य विधिनियमितं कर्मक्रमं निर्दिशति—ब्रह्मेश्वरं समुपगम्य तत्र स्नानं कुर्यात्, विशेषतः चतुर्दश्यां, अतिविशेषतः अमावास्यायाम्। ततः विधिवत् श्राद्धं कृत्वा ब्रह्मेश्वरस्य पूजनं समाचरेत्। अनन्तरं दानविधानं—ब्राह्मणेभ्यः सुवर्णदानं शङ्करस्य तुष्ट्यर्थं प्रशस्यते। एतेषां कर्मणां फलरूपेण जन्मफलप्राप्तिः, विपुला कीर्तिः, तथा ब्रह्मणः प्रसादसम्भूतः हर्षभावः इति फलश्रुतिः कथ्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो ब्रह्मेश्वरं गच्छेत्तस्य दक्षिणतः स्थितम् । ब्रह्मणा स्थापितं पूर्वं ब्रह्मकुण्डसमीपतः । त्रिषु लोकेषु विख्यातं रक्ष्यमाणं गणैर्मम
ईश्वर उवाच। ततः स दक्षिणतः स्थितं ब्रह्मेश्वरं गच्छेत्। ब्रह्मकुण्डसमीपे पूर्वं ब्रह्मणा स्थापितं, त्रिषु लोकेषु विख्यातं मम गणैः संरक्षितम्॥
Verse 2
तत्र स्नात्वा चतुर्दश्याममावास्यां विशेषतः । श्राद्धं च विधिवत्कृत्वा ब्रह्मेशं पूजयेत्ततः
तत्र स्नात्वा चतुर्दश्याममावास्यां विशेषतः। श्राद्धं विधिवत्कृत्वा ततः ब्रह्मेशं पूजयेत्॥
Verse 3
विप्रेभ्यः कांचनं दद्यात्प्रीतये शंकरस्य च
विप्रेभ्यः काञ्चनं दद्यात् प्रीतये शङ्करस्य च॥
Verse 4
एवं कृत्वा नरो देवि लभते जन्मनः फलम् । विपुलां कीर्तिमायाति मोदते ब्रह्मणा प्रिये
एवं कृत्वा नरो देवि लभते जन्मनः फलम्। विपुलां कीर्तिमायाति मोदते ब्रह्मणा प्रिये॥
Verse 150
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुंडमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।