
अस्मिन्नध्याये पापनाशनाख्यस्य लिङ्गस्य संक्षिप्तं तत्त्व-क्रियाविवरणं प्रदर्श्यते। ईश्वरवाक्येन प्रभासक्षेत्रस्य दिक्-विशेषे सूक्ष्मस्थलविन्यासः कथ्यते—सिद्धलिङ्गस्य समीपे अरुणसम्बद्धं पापनाशनलिङ्गं प्रतिष्ठितमिति। अपरत्र सूर्यस्य सारथिना तस्य प्रतिष्ठा कृतैवेत्युक्त्या सौरसम्बन्धः दृढीकृतः, तथापि शैवचिह्नं लिङ्गमेव पूजाकेंद्रं भवति। ततः कालविधानं स्पष्टं निर्दिश्यते—चैत्रमासे शुक्लपक्षस्य त्रयोदश्यां विधिवद् भक्त्या पूजनं कार्यम्। तस्य फलम् ‘पुण्डरीक’फलतुल्यं समं वा इति प्रतिज्ञाय पुण्यपरिमाणनिर्देशः क्रियते। उपसंहारे प्रभासखण्डे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यस्य प्रथमभागे पञ्चदशोऽध्याय इति कोलफोनेन निर्दिश्यते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याग्नेये तु देवेशि अरुणेन प्रतिष्ठितम् । धनुषां च त्रये तत्र सिद्धलिंगसमीपतः
ईश्वर उवाच—देवेशि, तस्याग्नेये दिशि अरुणेन प्रतिष्ठितं लिङ्गं विद्यते; सिद्धलिङ्गस्य समीपे तत्र धनुषां त्रये स्थितम्।
Verse 2
सूर्यसारथिना तत्र लिंगं देविप्रतिष्ठितम् । कलौ पापहरंनाम दर्शनात्पापनाशनम्
तत्र सूर्यसारथिना देवि लिङ्गं प्रतिष्ठितम्। कलौ ‘पापहर’ इति नाम, दर्शनादेव पापनाशनम्।
Verse 3
चैत्रमास त्रयोदश्यां शुक्लायां वरवर्णिनि । पूजयेद्विधिवद्भक्त्या पौंडरीकफलं लभेत्
चैत्रमासे शुक्लत्रयोदश्यां वरवर्णिनि, विधिवद्भक्त्या पूजयेत्; तेन पौण्डरीकयज्ञसदृशं फलं लभेत्।
Verse 15
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पापनाशनोत्पत्तिवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘पापनाशनोत्पत्तिवर्णनम्’ इति नाम पञ्चदशोऽध्यायः समाप्तः।