
अध्यायः १४५ प्राभासक्षेत्रे विघ्नेशस्य विशेषमाहात्म्यं संक्षेपेण निरूपयति। ईश्वरः ‘गजकुम्भोदर’ इति देशविशिष्टं विग्रहस्वरूपं निर्दिशति—गजवदनादिलक्षणयुक्तं, विघ्ननाशकं, दुष्कृतविनाशकं च स्तूयमानम्। ततः विधिः प्रदर्श्यते—प्रयतात्मा यात्री चतुर्थ्यां तस्य कुण्डे स्नात्वा भक्त्या देवमर्चयेत्। एवं कालविशेषे शुद्धाचारयुक्ता भक्ति देवस्य तुष्टिं जनयति; तया विघ्नप्रशमनं, शुभफलपरिपाकश्च सूचितः। उपसंहारे स्कन्दपुराणान्तर्गतं गजकुम्भोदरमाहात्म्यवर्णनमिति शीर्षकं च निर्दिश्यते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्विघ्नेशं पापनाशनम् । गजकुंभोदरं नाम सर्वसिद्धिप्रदायकम्
ईश्वर उवाच—तत्रैव विघ्नेशं पापनाशनं गजकुंभोदरनामानं सर्वसिद्धिप्रदायकं पश्येत्।
Verse 2
तत्र कुंडे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां प्रयतात्मवान् । पूजयेद्यस्तु तं भक्त्या विघ्नेशस्तस्य तुष्यति
तत्र कुण्डे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां प्रयतात्मवान् । यो भक्त्या तं पूजयेत्, तस्य विघ्नेशः प्रसन्नो भवति ॥
Verse 145
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गजकुंभोदरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वा रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘गजकुम्भोदरमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम पञ्चचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः ॥