Adhyaya 144
ईश्वरः महादेवीं प्रति तृतीयं महत् पुष्करं गन्तुं विधत्ते। तस्य पूर्वदिशि, ईशानकोणे समीपे, लघुं सरः ‘पुष्कर’ इति नाम्ना प्रसिद्धं निर्दिशति। तत्र मध्याह्ने ब्रह्मणा पूजनं कृतमिति पुरावृत्तं कथ्यते, तथा त्रैलोक्यमाता सन्ध्या प्रतिष्ठारूपेण तत्र संबध्यते। पौर्णमास्यां शान्तचित्तेन तत्र स्नानं कृत्वा यः, स आदिपुष्करे सम्यक् समापितस्नानफलम् अवाप्नोतीति विधिः। सर्वपापापनयनार्थं हिरण्यदानं कर्तव्यमिति चोक्तम्। एतन्माहात्म्यं संक्षेपेण श्रुत्वा पापक्षयः, इष्टसिद्धिश्च भवतीति फलश्रुत्या अध्यायः समाप्तः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तृतीयं पुष्करं महत् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदीशानगोचरे । कनीयः संस्मृतं कुंडं पुष्करंनाम नामतः
ईश्वर उवाच—ततो महादेवि तृतीयं महत्पुष्करं गच्छेत्; तस्य पूर्वदिग्भागे किञ्चिदीशानगोचरे ‘पुष्कर’नाम कनीयः कुण्डः संस्मृतः।
Verse 2
यत्र मध्याह्नसमये ब्रह्मणा समुपासिता । सन्ध्या त्रैलोक्यजननी प्रतिष्ठार्थं गतेन च
यत्र मध्याह्नसमये त्रैलोक्यजननी सन्ध्या ब्रह्मणा प्रतिष्ठार्थं गतेन समुपासिता।
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानं पौर्णमास्यां समाहितः । सम्यक्कृतं भवेत्तेन स्नानं तत्रादिपुष्करे
तत्र यः पौर्णमास्यां समाहितचित्तः स्नानं करोति, तेन तत्रादिपुष्करे सम्यक् कृतं स्नानं भवति।
Verse 4
हिरण्यं तत्र दातव्यं सर्वपापापनुत्तये
तत्र सर्वपापापनुत्तये हिरण्यं दातव्यं भवति।
Verse 5
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं तव पौष्करम् । श्रुतं पापहरं नॄणां सर्वकामप्रदं तथा
इति संक्षेपतः तव पौष्करं माहात्म्यं प्रोक्तम्; श्रुतं नॄणां पापहरं सर्वकामप्रदं च भवति।
Verse 144
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करकुण्डमाहात्म्य वर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करकुण्डमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।