Adhyaya 143
ईश्वरः महादेवीं प्रति विचित्रेश्वरतीर्थयात्राविधिं कथयति। तत्र विचित्रेश्वरलिङ्गं प्राभासक्षेत्रस्य पूर्वभागे, आग्नेयदिशासमीपे, धनुर्दशकपरिमिते देशे स्थितमिति निर्दिश्यते। तस्योत्पत्तिकथायां यमस्य लेखकः ‘विचित्र’ इति विख्यातः सुदुश्चरं तपः कृत्वा तेन महालिङ्गं प्रतिष्ठापितमिति श्रूयते। अस्य लिङ्गस्य दर्शनमात्रेण, पूजासहितेन, सर्वपातकविनाशः स्यात्; विधानेन पूजिते भक्तो न दुःखी जायते इति फलश्रुतिः प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयगोचरे । धनुषां दशके तत्र स्थितं पापप्रणाशनम्
ईश्वर उवाच—ततो, हे महादेवि, उत्तमं विचित्रेश्वरं गच्छेत्। तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयगोचरे, धनुषां दशके दूरीभूते, पापप्रणाशनं तत् स्थितम्।
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेख केन यमस्य च । स्थापितं तन्महालिंगं तपः कृत्वा सुदुश्चरम्
महादेवि, विचित्रेण यमस्य लेखकेन च सुदुश्चरं तपः कृत्वा तन्महालिङ्गं स्थापितम्।
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजितं चैव मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः । संपूज्य च विधानेन न दुःखी जायते नरः
तं दृष्ट्वा पूजितं चैव सर्वपातकैर्मुक्तः स्यात्; विधानेन संपूज्य नरः दुःखी न जायते।
Verse 143
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णन’नाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।